Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

Muhabbet ehlinden feyzimi aldım
Yoktur düşmanlığa yer yüreğimde
Dünya sürgünüyüm uzaktan geldim
Sönmedi yangınlar kor yüreğimde

Uzun lafın kısası, aşk.

Güneşin önünde bir siyah perde
Yâr beni düşürdün onulmaz derde
Seni bekliyorum olduğum yerde
Gel, gel desem, gelirmisin dost, ey dost

Sen yoksan güneş yok kapkara dünya
Uykular diken üstü kâbustur rüya
O yâre sorarsan unutmuş güya
Tek çıkar yol sevmek onu öğrendim

"ayrı dünyaların insanlarıyız" dediğinde
güler geçerdim
derdim ki; ne acayip bir inkar

Söyle gülüm, söyle gülüm
Noldu bize böyle gülüm
Her yanımız param parça
Kalbe ayaz değdi gülüm

Ne denir ki bu sancıya

ve mevsim sonbahar aylardan eylül
başım dumanlanır böyle zamanda
dilim sukut eder kalbimse melül
yapraklar dalından düştüğü anda

Dünya döne döne değişti huyu
Gözümde yıkadım kirlenen suyu
Buza dönüşünce güneşi ay'ı
Asbabım kuşlara verdim sonunda

I.

Mutluluk nedir bilir misin?
Karşında bir ses,bir nefes ve bir yürek olması

Gel desem gelemezsin!
Git desem gidemezsin.
Daha fazla yorulma istersen.
Nasıl olsa; bir gün mutlaka geriye döneceksin.