Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

çileden her çıkışımda
sabra düğümlerim öfkemi
ve
kalem batar çıkar
kalbime...

taşların dağdan kopup geldiğini bilirdim amma, bilmezdim suyun taşlara şekil verdiğini.
henüz yeni başlamıştı bahar, cıvıl cıvıl
sonra, gök kapandı, karardı bütün renkler koca dağı söküp getirdi su.
kayalardan upuzun bir duvar ördü amcam elma bahçemizin kenarına.
alın terini silerek doğruldu ve

bu gün
yarin
kardan adamlar gelecek
sessiz
sakin
ve kaderine razı olarak

dağları delip nehirleri aşarsınız,ama
idrak yolları kapanmış bir insana asla ulaşamazsınız

Önce güneş karardı
Sonra ay

Oysa; iğne deliğinden sızardı umut

Gecede onun dediler

eylüle ne kadar kaldı bilmiyorum?
ağustos böceği hiç susmadı.
toprak, yağmurun hasretiyle kavruluyor.
ceviz kabuğunu kırmadı halâ.
menekşeler için her gün bahar.

seni gördüğümde duruyor zaman
dönmüyor dünya.
mevsimler gelip geçiyor gülüşünden
bakışlarındaki ışıltı, gözlerin; kurtarıyor beni zindandan.

insan bu; bakıyorsun meleğe benzer aslı
bakıyorsun lağım da, bir şeyler arar nefsi....

Ağalık paşalık gereksiz paye
Takmayın kafayı böyle şeylere
Bir karaltıdan ibarettir insan
İnsan gelip insan gitmektir gaye.

gök yüzü aynı gökyüzü
" yer/li yerinde"

ama

uçmak için kanat gerekli