Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

şu
kışta,kıyamette
sığınacak yer bulamıyor
bir garip serçe

bir gün bahar, bir gün kış
bir gün gerçek,bir gün düş
dünya denilen yerde
ebediyyen kim kalmış

ben yalnızım, ağaçlar yalnız
istesekte durmaz yapraklarımız

yenileri açar bir gün

“Bulutlara binde gel” duymadın mı çağrımı
Bulutlar sensiz geldi, çoğalttılar ağrımı

Zaman denilen mefhum, daraltılmış hikâye
Dağda yalnız ağacım sabırdan aldım paye

Göçtü göçebe kuşlar bu âlemi terk etti
Bozkırın müdavimi bize kaldı serçeler
Gizemli kırlangıçlar alıp başını gitti
Saman rengini sürdü elsiz kolsuz fırçalar

ayın yüzünde peçe
sözün gidiyor güce
uykular haram oldu
bitmek bilmiyor gece

sanma ki sevilmedin
hiç sevmedim seni.
yetmiyor anlatmaya
ah, kelimeler her şeyi

yağmurdan sonraki
sessizliğe
hayran kalırım

otlar
ağaçlar

bak, gökyüzü yine karıştı.
şakalarına devam ediyor nisan
içtiğim sigara kafamı bozdu, duman duman..
boş ver olanı biteni.

Söylesem şikayet, söylemesem dert olur
Ateşle su arasında gider gelir yüreğim
Huzur nedir, bilemedim dert nedir.
Uslanıp akıllanmaz, akıllanmaz bu gönül