Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

ömür denen hikaye göz açıp yummak mıdır
göçebe insan oğlu gelmeden gider imiş
yarım yarım düşleri tamamına ermeden
hayallerin peşinde perişan heder imiş

bu günün yarını var tesellisi avunmak

ve mevsim sonbahar aylardan eylül
başım dumanlanır böyle zamanda
dilim sukut eder kalbimse melül
yapraklar dalından düştüğü anda

Dünya döne döne değişti huyu
Gözümde yıkadım kirlenen suyu
Buza dönüşünce güneşi ay'ı
Asbabım kuşlara verdim sonunda

bulutlar sancılı tohum telaşlı
yağmur damlasına gül sorar oldum
terk eyledi güzel ah kalem kaşlı
düştüğüm ateşe kül sorar oldum

Yine aldım bulutların yükünü
İçime içime yağdı özlemin ...

Söyle gülüm, söyle gülüm
Noldu bize böyle gülüm
Her yanımız param parça
Kalbe ayaz değdi gülüm

Ne denir ki bu sancıya

Güneşin önünde bir siyah perde
Yâr beni düşürdün onulmaz derde
Seni bekliyorum olduğum yerde
Gel, gel desem, gelirmisin dost, ey dost

Sen yoksan güneş yok kapkara dünya
Uykular diken üstü kâbustur rüya
O yâre sorarsan unutmuş güya
Tek çıkar yol sevmek onu öğrendim

Uzun lafın kısası, aşk.

haberdar değil
çiçeği burnunda aşk;
hazandan,kıştan
•••