Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

Muhabbet ehlinden feyzimi aldım
Yoktur düşmanlığa yer yüreğimde
Dünya sürgünüyüm uzaktan geldim
Sönmedi yangınlar kor yüreğimde

seni değil aşkı sevdim,sen aşkta,aşk sende güzel.

cennetten kovulmuşum, âdem oğlu âdemim
dünyaya düştü yolum, dünyadan geçiyorum
suçum insanın suçu, cehennemlik nedenim
ben kendimi bilerek, susmayı seçiyorum

feryadım ulaştı dağdaki taşa
dünyalar başına yıkılır sandım
ağıtlar söyledim o ahraz döşe
dönüp de geriye bakılır sandım

mahpusum sürgüler dayandı sona

gök üstüme kapanmış
bu karanlıkta ben
bir güvercin düşüyüm.

rüzgâr fısıldar durur

Gel desem gelemezsin!
Git desem gidemezsin.
Daha fazla yorulma istersen.
Nasıl olsa; bir gün mutlaka geriye döneceksin.

karınca toprağa
toprak karıncaya
döker derdini

kalbur misali karıncalar
küçük dağlar oluşturur

Bir fırsatı imha ediyor bir bahane
Fırsattan medet umacak çağım geçti benim

Senden önce samimiyetimi sorguladım
Ki
Güçsüzden faydalanmayı kendime yediremem

babam aklıma düşer
düşer başım bir yana
kalanlar nasıl yaşar
yaşar sensiz bir ana

yuvada uyur kuşlar

I.

Mutluluk nedir bilir misin?
Karşında bir ses,bir nefes ve bir yürek olması