Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

suya yazdığım şiirler bir yana
en çok rüzgarın götürdüğü şiirlerime üzülüyorum

aslında şiir; toz olup savrulmakla eşdeğer
yitmek bir nevi
ayrışmak insanlardan

bahar ağzında
ölü kelebek gibi
kar taneleri

her akşam üstü
titreyerek irkilir
ezanla çiçek

kağıda söyledi
kalem içinden geçenleri
ritmi değişti kalbin

anlamadığım bir tedirginlik var gecede
kıpırtılar duyuyorum
saçak altında
rahat değil serçeler
gecenin üçünde
soğuk ve sis iç içe

keyfi yerinde
kafa dinliyor gece
ürse de itler

şimdi arayıp sorarsın
nasılsın?
ne var ne yok?
havalar nasıl?
orada

gerçekler çok acı değil mi?
biraz da tatlı yalanlar söyleyelim
birbirimize...

çocukluğumdan kalma izler taşıyorum

elimde
yüzümde
dizimde

racon kesmek
cahil toplumları diri tutmak için başvurulan bir yöntemdir
korkaklığı ve cehaleti örtbas ettiği sanılır çünkü.