Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

Uçardın bana doğru bulutları yara yara
Yolunu gözlerdim hayallere dala dala
Tüm varını sığdırırdın o ipli bavullara
Şaşar kalırdım içinden çıkanlara

Diz çöküp bakarken gözlerine ara ara

kayıplar
yenilgiler
çoğaldıkça
bir ses çağırır beni
düş ülkesine
iliklerime kadar yorulduğumu hissediyorum

ve nihayet
bahar ilerliyor
tadını çıkaracaksın yazın
göğe yükseldiğinde kendini bulacaksın
aşkı, sevgiyi özgürlüğü
belki de bir yırtıcı kuşun pençelerinde son bulacak ömrün

ara sıra göz atıyorum
delinin günlüğüne
beni içine çeken bir şey var anlamadığım
belki de hoşuma gidiyor
saçma sapan düşüncelerini okumak
duyguları kendisi kadar uçuk ve uçta

ve
kuruldu
el âlem mahkemesi
ipe verilecektir aşk şiirleri yazan şair
hep bir ağızdan haykırır kalabalık
-yakın bütün şiirlerini

buğday olup taşa girdim
değirmende benim derdim
un öğüten babam emmim
geldi gitti anlamadım

yıllar yılı kovaladı

çürük elma satıyordu bir bilge
hemde pazarın orta yerinde
bütün insanlar başına yığıldı
arayış içindeydi hepsi
bir umut sağlamını bulurum diye...

dikeni ayırsam gülden
kan gelmez mi iki elden
kaderdeki cılga yoldan
dönsem dedim dönemedim

senin için oldum deli

bir ayağım çorumda bir ayağım Yozgatta
yağmur yüklü bulutun kurağıyım edem ben
dostluğu şiar bildim yaşadığım hayatta
gönül dağının taşı çorağıym edem ben

yaz gelince çoğalır dudağımın çatlağı

yağmurlu bir günden sonra
el ayak çekilmişti
yazıdan,yabandan
köye dönmüştü çobanlar çoktan

derken yola koyulduk