Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

bir tohum çatlıyordu eğildim kulak verdim
sanki elleri vardı toprağı iter gördüm
yavaş yavaş doğruldu bakındı etrafına
ölüpte dirilene diğer alemi sordum

yağmur yağar
şimşek çakar
yıldırım ağaca düşer der bilim

bile isteye
bu havalarda

- sen yoksun
tadı, tuzu yok
günbatımlarının -

dur, gitme ne olur
söyleyeceklerim var.

"gölgeme basıyordu insanlar"

kaldırım taşlarına
ağaçlara
ve

senden önce yağmur geldi
uzun süre birlikte yürüdük
ben sırılsıklamdım
onda aynı inat

çok sert geçiyor tanrıların savaşı
şimşek atıyorlar birbirlerine
öfke kusuyor hitit kralı
yıldırım düştükçe
hattuşaş kalesinin burçlarına

belli ki;
nisanı da kış elimizden aldı
sevincimiz azaldı! .

sabaha kadar karda yürürdüm
amma

hangi güle dokunsan boynunu düşürür yana
isyan eden yıldızlar yeltenir intihara
ellerim kesik kesik
hâlâ kanatır gül kurusu
böyle çile görmedim
bir yanım ateşlerde

yazdıklarımdan,daha çok yazamadıklarım
kaderleri,kar tanesi kaderi
köşeye,bucağa serpiştiriyorum
öylesine

avuçlarımda eriyor bir çoğu

Kırlangıçların tükürüğüyle tutturduğu
çamur kadar sağlam değilmiş insanlığımız

al yanaklı bir kızın düşlerini
kabusa çeviriyor
siyah peçeli bir adam