Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

Kafamı çevirip döndüm geriye
peşimde gölgemi gülerken gördüm
gönlümdeki yara dünden hediye
küllenen maziyi silerken gördüm

bir kara bulut çöktü içime
ölüm böyle havaları sever nedense
şehrim bana,ben şehrime benzedim

ikindi vakti başladı yağmur
hala yağmakta

ay gülmüyor
yıldızlar parlaklığını yitirmiş
sisin, dumanın içinde boğuk

sokak lambaları
ve

kış çocuklarıyız biz
yüreklerimizde erir kar
boş ver be arkadaşım
ömrümüz bahar...

gizleyemediğim öfkem
ahraz duvarda yumruk izi
neden sonra anladım
sabrın erdemini
neden sonra anladım
sakinleşmem gerektiğini

çağ katliam çağı her yerde kan kokusu
bütün dünyayı sardı cehaletin korkusu
zalimleri yenecek masumların ordusu
boğulan çocuklara ağlar deniz feneri

kızıl kan sızıyor eski yaradan
ayrılık olmasa çıksa aradan
canlandı hayalin geçti buradan
yanakların al al dudağında ben
hatırası bende saklı hikayen

sevincinizi yarım bırakmak istemezdim
hele de zafer sarhoşu iken
ama ölüm var!
ölümlü insan
yalan bu dünya
bu dünya yalan

çok üzülecek
yuvası yıkılan leylek
babadan miras

turnalardan sor
mutluluk mu çilemi
mola verince