Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

bir garip yiğidin feryadı yükseliyordu mamak’tan
burası çok soğuk
“üşüyorum anne”
mamak betonlarında
...
kuşlar tüyünü bıraksın üstüne

bu gün bahçede
börtü böcek unutturdu her şeyi
dünyadan ıradım

iki gün önce kestiğim ayrık otu
tekrar burun çıkarmış

bir sızı başlar tan zifiri yıkarken
...
sabahı beklerken eskiyen gece
aynada yıllanan yüzüme benzer
hasret ağıdını saklayan hece
aniden ıslanan gözüme benzer

söz dinletemedim deli gönlüme
her mevsim baharı yaşayım diyor
umurunda değil neler çektiğim
inan dirhem dirhem ömürden yiyor

duvarın içinde kurulu zaman

geldik. gideceğiz etme acele
kendinde değilsin nedir bu telaş
ölümlüler kafa tutar ecele
ömrünü özetler mezardaki taş

hayat denen oyun köşe kapmaca

can havliyle doğrulmak isterken
düştüğün yerden

izlerini sayıyordun
üstüne basıp geçen atların!

bir tohum çatlıyordu eğildim kulak verdim
sanki elleri vardı toprağı iter gördüm
yavaş yavaş doğruldu bakındı etrafına
ölüpte dirilene diğer alemi sordum

- sen yoksun
tadı, tuzu yok
günbatımlarının -

dur, gitme ne olur
söyleyeceklerim var.

yağmur yağar
şimşek çakar
yıldırım ağaca düşer der bilim

bile isteye
bu havalarda

senden önce yağmur geldi
uzun süre birlikte yürüdük
ben sırılsıklamdım
onda aynı inat