Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

bir garip yiğidin feryadı yükseliyordu mamak’tan
burası çok soğuk
“üşüyorum anne”
mamak betonlarında
...
kuşlar tüyünü bıraksın üstüne

bu gün bahçede
börtü böcek unutturdu her şeyi
dünyadan ıradım

iki gün önce kestiğim ayrık otu
tekrar burun çıkarmış

bir sızı başlar tan zifiri yıkarken
...
sabahı beklerken eskiyen gece
aynada yıllanan yüzüme benzer
hasret ağıdını saklayan hece
aniden ıslanan gözüme benzer

söz dinletemedim deli gönlüme
her mevsim baharı yaşayım diyor
umurunda değil neler çektiğim
inan dirhem dirhem ömürden yiyor

duvarın içinde kurulu zaman

geldik. gideceğiz etme acele
kendinde değilsin nedir bu telaş
ölümlüler kafa tutar ecele
ömrünü özetler mezardaki taş

hayat denen oyun köşe kapmaca

can havliyle doğrulmak isterken
düştüğün yerden

izlerini sayıyordun
üstüne basıp geçen atların!

zoruma gidiyor kulun yaptığı
sahte cennetimde yer vermem diyor
bilemedim kimdir nedir taptığı
putuyla mutluymuş sır vermem diyor

üflesen yıkılır köpükten dağı

hüznünü tarar
saçlarını sarkıtıp
salkım söğüt


merhamet eder

1)
gül kurusunun
sancıları başladı
bahar gelirken

2)

gecenin
sessizliğini bozuyor
yaban kazının sesi