Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

kibrit çöpünün başını öne eğmesi,
çıkardığı yangınların mahcubiyetindendir...

dünya denen bu hanın köşe taşı şimdilik
kader çarkında tane ne sonuncu ne de ilk
hor görenler öğrensin kıymetlisin kıymetli
inşa eden ustanın vazgeçmediği helik

sular kararırken
kurşun gibi gider vakit kızıl guruba
bir süvari kuşanır
çıkar benliğimden yola
çala kılıç gece gündüz
tutuşur kendiyle savaşa

öyle insanlar vardır ki:kendisi aç gezer
dalkavuğunu besler
dalkavuk da onu katıksız kuru iltifatla doyurur
...
bir
insan

Masumdur her kibrit çöpü
Yanana kadar
Öyle yangınlara sebep olur ki
Kendinden umulmadığı kadar

(Günbatımı düşleri...sh.62)

bir avuç toprak
bir damla su maya/m
serabın ortasında
kumdan bir ada/m

(günbatımı düşleri...sh.55)

ateşi avuçlarıma
kelamı dudaklarıma haps ettim
ve
sustum

ta ki...

ve
neden sonra
çoğaldıkça yarına uzanan yol kırıkları
sonrasından vazgeçiyorum hayallerimin
kendi akıbetinden korkan kahin gibi...

bir parçam sendeydi şimdi ne halde
bende kalan her şey olduğu yerde
ne olur bir gece ansızın gel de
yağmur ol,tipi ol yâr ol yeter ki

ay/aklarım götürmez ki beni
toplasam izlerimi

şimdi
bin yerden kırdın
sana gelen d/izlerimi