Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

yıllanmış korku
aklımın köşesinde
bir paslı çivi

dipsiz kuyuya
sal gözlerini, korkma
tanıdık sular

çağıracaklar
vakit gelince bir gün
acıkır çukur

kör karanlıkta
aynalar görmez oldu
büyü bozuldu

hınca hınç adam
salonları doldurduk
bir avuç kelam
...
fikirde birlik
sağduyu platformu

bazen üşütür
çok güvendiğin kalbin
yumruk kadar buz

düğün var gibi
serçenin sarayında
mutluluk sesi

her sonbaharda
sevdiğinden ayrılır
kurur elleri

köpek dişine
biriktirmiş hıncını
dilinde riya

neşeli kelebekler
gurubun kızıllığına boyayıp kanatlarını
ölüme uçtular