Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

ayna ardında
sırlı,tozlanmış yıllar
ağlayan çocuk

sevdiği kadar
sevilmedi garibim
papatya dedi

yıllanmış korku
aklımın köşesinde
bir paslı çivi

yaz otlarına
ağaçlara ve kuşlara
sonra insana dokundu hüzün

dipsiz kuyuya
sal gözlerini, korkma
tanıdık sular

davetkar elma
damakta doyumsuz tat
günahlar gibi

ayrılık vakti
parmak ucu sızlanır
el veda taşır

çağıracaklar
vakit gelince bir gün
acıkır çukur

farklı olsa da
parmak izinde insan
imalat aynı

su dokununca
yaraları kapanır
bedenim toprak