Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

canına kıydı
maskeli hırçın rüzgar
genç fidanların

düştüğün yerde
gözlerimin sancısı
hıçkırıklarım

ürkek güvercin
korkusunu d/indirdi
ayağı yerde

baharda buluşmak için
rüzgarla sözleşti
yaz otunun tohumu

ayna ardında
sırlı,tozlanmış yıllar
ağlayan çocuk

sevdiği kadar
sevilmedi garibim
papatya dedi

davetkar elma
damakta doyumsuz tat
günahlar gibi

ayrılık vakti
parmak ucu sızlanır
el veda taşır

g/el eder erik
ırmağından içmeye
yetim çocuğa

yaz otlarına
ağaçlara ve kuşlara
sonra insana dokundu hüzün