Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

düşer kalkardık
çocukluk yıllarında
kural değişti

gülleri donduracak kadar
soğuksa elleri aşkın
uzatma elini el/veda e/derken...

bir kan pıhtısı üzerine yazılır kader
kim bilir ki nerede nasıl tecelli eder
batmaktan vazgeçip gecede kalır mı güneş
bir insan bir insanı, onda kalınca sever

ne geçmişinde
ne de geleceğinde
yok adım

sadece
hayatının bir kesitin de

evcilik oynamak; evlenmekten daha güzeldi
...
hiç kimseye anlatmadım
çocukluğumu
çocukluğundan başka

diyorlar ki; sen aşık mısın
haşaaa
herkesin içine ettiği şeyi sahiplenmek bana düşmez

I.

unutmak istediğim şeyleri hatırlatıyorsun
hazandan sonra gelen kış/ım
seni yaşamak istemiyorum artık
aynı kaderi paylaşmak acı veriyor bana

kim bilir belki çıkar gelirsin maziden
belki de beklediğim misafirsin yarından...

turnalar gibi
göçüp gittin aniden
kanadı hayat

bağdaş kurmuş
papatyanın üstüne
bir sarı dünya