Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

iki tuğla
bir çatı:
serçe için saçak altı.
sardunyalı pencere
saman kağıttan tapu
ev; son kez tabutun çıktığı kapı!

bir bardak kırık leblebi
yanık kokulu
iki üç tane keçiboynuzu
unlu kırmızı iğde
çocukluğumuzun yiyeceği
tatlımı tatlı

sak mı sak
ürkek mi ürkek
güvercin uykusunda gözlerim

ha geldi
ha gelecek

ay yine ay/nı yerde
sabah gün/eş doğuracak

senin anlayacağın
sancılı olur gelgitler

akıllı oğlum
diye severdi annem
çocukken aklım

gelir mi güneş
kovulduğu kapıya
duvar örünce

karınca yuvası gibi ağzım
diş etlerimi kemiriyor karıncalar

tükürüp atsam
her biri bir yana savrulacak

gözler ölümü seyrederken
kekeme çaresizliğindedir
uyur uyanır dalar gider

buzdan bir parça
ağız içinde dil

köpükten dağlara yaslanma gönlüm
kopuk ip gibidir yarınsız umut
şu yalan dünyaya yem oldu ömrüm
söz kar etmiyorsa erdemdir sükût

bitip tükenmez ki insanın zulmü
bu neyin telaşı bu ne kargaşa
baharı getiren sadece gül mü?
dikeni yok saymak isyandır haşa