Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

hangi kapıyı çalsam
ağlamalı bir yüz çıkar karşıma
hangi göze baksam bir çift çeşme akar
hüznün oluklarına
eyy
beni o kapılara düşüren yüreğim

bir anda bütün acılar diniyor,kendi ateşine düşünce insan...

şiir yazdım kor ile
serinledim kar ile
muhabbetim yar ile
mevsimlere sor beni

bez mi elest ezelim

canımın yandığını
tırnaklarımdan gelen sızıyla anlıyorum.

ama
bir türlü anlamış değilim
kalple tırnak ilişkisini...

yağmura neden şiirin yok diyorlar
en güzel yağmur şiirini gözlerim yazar

say ki
vazgeçtim gözlerimden
avuçlarını duaya her kaldırışında

ömür denmiş oyuna
ben kapıldım suyuna
öbür dünya köyüne
şimdiden gider oldum

sırdaş oldum taş ile

dağ oldun; kar eğledin başımda
amansız kışlara benzettin gönül
volkanlar söndürdün; izi döşümde
yarınsız düşlere benzettin gönül

gökte dolaşan ay gibidir hasretin
yetişmez elim
kelebek ömrüyle kıyaslarım her gidişindeki ölümü
güvercin matemini bilir misin
ayrılıklarda kanatlarının düştüğünü

yarılır tabanları helal lokma uğruna
sırtında küfe. boğar umutlarını ipi

o dünyayı taşır da nasırlı omuzlarında
kahrolası dünya taşımaz onun hayallerini

onca umut ektim de, yeşertemedim çölü
çekip almak istedim, ateşten gonca gülü

zaten derdim de çoktu, üstüne dert ekledin
kendi kendime yüküm, bir de hicran yükledin!