Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

hangi kapıyı çalsam
ağlamalı bir yüz çıkar karşıma
hangi göze baksam bir çift çeşme akar
hüznün oluklarına
eyy
beni o kapılara düşüren yüreğim

şehrin uğultusundan
ve
kafası karmakarışık insan yığınlarından kaçarken
alır götürür beni dinginliğine dağlar

şehrin haberi dahi yoktur

bazen oğlun
bazen kızın
bazen eşindir hayat...

bazen gönlün
bazen ömrün

yine kuş cıvıltısına karıştı çocuk sesleri
şenlendi bayramlığını giyinmiş sokaklar...

isterdim ki;
hiç büyümesin çocuklar
düşmesinler hayatın pençesine...

dokunmak hayat vermekse cana;
yeniden dirilirim her dokunduğunda

ve
güneş öperken bulutu
toprak sararken tohumu

iri kıyım bir adam
üçel
tespihini düşürdü elinden
saygıyla eğildi
aldı yerden
üfledi

dağ oldun; kar eğledin başımda
amansız kışlara benzettin gönül
volkanlar söndürdün; izi döşümde
yarınsız düşlere benzettin gönül

gökte dolaşan ay gibidir hasretin
yetişmez elim
kelebek ömrüyle kıyaslarım her gidişindeki ölümü
güvercin matemini bilir misin
ayrılıklarda kanatlarının düştüğünü

yarılır tabanları helal lokma uğruna
sırtında küfe. boğar umutlarını ipi

o dünyayı taşır da nasırlı omuzlarında
kahrolası dünya taşımaz onun hayallerini

düşer kalkardık
çocukluk yıllarında
kural değişti