Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

geçmeyen akçe
derlediğim çiçekler
kırdan bayırdan

ve kertenkele
kuyruğunu bıraktı
savaş taktiği

intihar gibi
kayadan atlıyorum
baba özlemim

ne kadar yağmur yağarsa yağsın
gidermez yüreğimin kuraklığını


ellerini ovuştururken zaman
yaşarım hayatın berraklığını

dedikodumu yapıyorlarmış
aşk ile kol kola geziyor diye
inan ki yalan
yolda görsem tanımam...

I.

ay’ı çalardım gökten ve en güzel yıldızı
mehtap inerdi birden gökyüzü ayağında
dolunay sarhoşuydu dans eden deniz kızı
kırmızı gülün rengi gülistan yanağında

bir tek günahım sen değilsin ki

günahlarımın en masumu en sevimlisi

ağzında köpük
taşın üstünde atlar
zaman su gibi

kelebek imrenip sineye yatar
dağlarıma zambak eksen sevdiğim
göz yaşım ummana rengini katar
her mevsim zemheri yoksan sevdiğim

garip yolcularız yıkılmış handa

Bal içinde bir damla zehirmiş
Aşk denilen yuttuğum yalan!
Tezattan tezahür ederken keşkeler
Dudaklarıma kilit vurdurur sır

Beni hayata bağlayan kaygılarım