Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

yalnız değildim
geceyle geldi ilham
tatlıydı dili

aklıma geldin
güvercini beslerken
ey büyük kavga

ne kadar anlamsızdır dolunay
gecenin ayazında
ay azalır üşüdükçe

(günbatımı düşleri...sh.46)

filistinli çocukların şanlı direnişine.
...

hüküm giymiş hayaller kelepçelenmiş düşler
gölgeler firar etmiş maviye hasret kuşlar

aşkın gözü kör olmuş en güzel sultan sağır
kalbin ritmi bozulmuş onun cezası ağır

iri kıyım bir adam
üçel
tespihini düşürdü elinden
saygıyla eğildi
aldı yerden
üfledi

bazen oğlun
bazen kızın
bazen eşindir hayat...

bazen gönlün
bazen ömrün

yine kuş cıvıltısına karıştı çocuk sesleri
şenlendi bayramlığını giyinmiş sokaklar...

isterdim ki;
hiç büyümesin çocuklar
düşmesinler hayatın pençesine...

dokunmak hayat vermekse cana;
yeniden dirilirim her dokunduğunda

ve
güneş öperken bulutu
toprak sararken tohumu

şehrin uğultusundan
ve
kafası karmakarışık insan yığınlarından kaçarken
alır götürür beni dinginliğine dağlar

şehrin haberi dahi yoktur