Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

çıkmaz sokakta
karıncadan yol sorar
kaybolan ruhum

çimler üstünde
semaya durdu sular
Mevlevi gibi

kader
tabi tuttu
türlü sınavlara
kaybı kazancı yaşattı
bize...

bir kalp atımı mutluluk/tu
çalmak istediğim hayattan

ama
yine bulut sancısı tuttu gözlerimi
yorgun düştü duygularım ağlamaktan...

karlı dağın zirvesinden gelen taş gibi sağlam
duvarlara örülmek/ ti kaderi adamların...


mevsimleri geçerken boyandım renkten renge
peşimi bırakmıyor dilsiz düşmanım gölge

anlamış değilim
bu gidişin sebebini
şeytan kadar vefalı değil misin?
oysa şeytan hiç terk etmiyor beni

duyulmaz oldu artık,başakların tınısı
yorulan tarladan mı,tohumdan mı bilinmez
anlamını yitirdi,bende kalan yarısı
kırılan kalbimden mi,ruhumdan mı bilinmez

yüzümdeki izler
derinleşirken

ne gerek vardı bilmem ki
saate, takvime, yıla

bazen çok hoşuma gidiyor
bazen de yalnızlığımın diğer adı aykırılık
eşkıya ölüsü gibi ortada kalmakta var
kim bilir; el üstünde tutulmakta ihtimal

(günbatımı düşleri...sh.47)

geceyi birlikte geçirmişler/di
hüzünlüydü vedaları
günaydın dedim güle
duymadı bile

başı eğikti