Ufuklar yeniden ağarıyor az ilerde
Maziden hatıralar gelirken perde perde
Esiyordu her tarafta buram buram rüzgar,
Rengarenk çiçeklerle yaşıyoruz bir bahar.
Kimse bilmez halimi, her gün sönen umutla,
Aldığım nefesleri, veriyorum durmadan.
Mahşerin eşiğinde, aldığım her komutla,
Bu hayatın sonuna, yürüyorum durmadan.
Uyutulmuş hakikat, ninni oldu kulakta,
Geçerim zaman gibi, dururum bir bakışla
Ne saat ne dakika, ne de bir hazânım var,
Dönmem bir kez bakmaya, geçerim hep akışla
Zamanla yaralanmış, kükreyen bir yanım var.
Her sabah kayboluyor, karanlık gözlerimde,
Zerâfetle yoğrulmuş, mahsun gözleri vardı,
Gönlünde ki sevdayla, bahr-i ummân’ı sardı,
Kalbe nazâr edince, kışlar bahara erdi
Her bakışı kalbimi, sevda gibi yakardı.
Gecemde kandil idi, sabahımda bir güneş,
Zulüm ile yoğrulmuş bin asırlık milletiz,
Hak diyen kalbimizle, gönlümüzle vardık biz!
Bir vefa umuduyla zulüm gören ümmetiz,
Her baharda neşeyle, yürekleri sardık biz!
Yok ettiler inancı, medeniyet diyerek,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!