Yürürken reftare ayaklarınla,
Bir aşkın kaçağı gibiydin sanki!
Pembe pembe, olmuş yanaklarınla,
Açelya çiçeği gibiydin sanki!
Ilık esen meltem gibi yakardın,
Sabah seher vakti, rüzgâr eserken,
Bir umut diyerek, açtı elleri.
Gömleği yamalı, kış zor geçerken,
Rabbine yönelip, coştu dilleri.
İçinde dert vardı, çoğalan yükün,
Efkâr-ı şeb içimde yine sensiz uyandı,
Bir âh ile gönlümü, ızdırapla dağladım.
Bu hicrân gecesinde nice hayrân sınandı,
Gönlümdeki sevdaya, bakıp bakıp ağladım.
Rûhumda esen yelle, sanki katrânla doldum,
Dünya bir han imiş, gelip göçen var,
Bir ömür bu yolda, hasat biçen var,
Eşinden dostundan, her an kaçan var;
Kibrin, gururundur, kalbi sızlatan…
Ağlamazsın bari gülmekten utan.
Ağlayın ey gözlerim, coşsun artık duygular,
Sel olup aksın sular, yürüsün artık gemi.
Yıkılsın âlem-i gam, kaçsın gece uykular,
Doğsun sabah ufukta, şu hakîkatın demi.
Dökülsün kirli heves, sussun hevânın sesi,
Silinmiş çizgidir, alnımda nurum.
Günaha bulanmış yanım var benim.
Gölgeye düşerken, yanan onurum,
Bir secdeye hasret, ânım var benim.
Titreyen kandilde, kalmamış derman,
Hayalimi çaldın, hüsran seneler.
Geçince anladım, gerçek yüzünü.
Gidemez dediğim, dost birer birer,
Göçünce anladım, gerçek yüzünü.
Hatırayla dolu, gönül sarayı,
Bu toprağın sesiyiz, Oğuz’un yiğit oğlu,
Adımız Türk’tür bizim, vatanımız Türkiye.
Zaferle mühürlenen, mücadeleyle dolu,
Adımız Türk’tür bizim, vatanımız Türkiye.
Dillerinde dengelik, gönüllerinde umut,
Gecelerden sızan bir feryatla doluyum ben,
Sükutun eşiğinde kaybolmuş yolcuyum ben,
Düşünde kan ağlayan, çiçeğin soluyum ben,
Yalnızlıklar içinde, Rahman’ın kuluyum ben.
Gönlümüzde yüzyıllık, bir kış gibi sükun var,
Bu hüzün yakışıyor, şiir yazan kaleme,
Yürek yakan âşkın, gözden akan seli vardır...
Ne zaman esir olsam, derdime ve çileme,
Sevda yüklü gönülde, aşkın bedeli vardır...
Hiç kimseler duymasın aşkın intizârını,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!