Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Gönlün istediğini beden yapmaz yaştayım
İşte kır saçlarımla böyle bir uğraştayım.

Eskiden beden ister gönülse yan çizerdi
Gönül bir yanda gezer,ten bir yanda gezerdi...

Hasretlik saati yaklaştıkça
Gözlerde yaş,ruhlarda sükûnet,
Atiden bir şeyler sezerken gönül
Nerdeyse insan getirecek cinnet...

Bir düdük sesi koparır birden

Dünyayı sırtında benim taşıyan
Bıraksam boşluğa yuvarlanacak,
Düşünür dururum ben zaman zaman
Bensiz hayat hâli nasıl olacak?

Zannederler kendim için yaşarım

Bir dağ başı uykusunun mutluluğudur
Dostluğunda bulduğum huzur,
Böyle bir uykuda haşre kadar uyunur
Belki de bu mezarlıklarda bulunur...

Bir zamanlar sen güldün
Ben de senin bülbülün,
Nihayet birgün öldün
Acı verdi ölümün.

Senden sonra bıraktım

Gözlerim geceden almış rengini
Rengi biraz
Talihime de çalar.
Gözlerimdeki ışıltılar
Gözlerimdeki arzular
Ki gece gökteki yıldızlar misâli.

Taşımasını öğren gönlünü kendin taşı
Verme onu kimseye sonra alıp giderler,
Sevmenin,sevilmenin yok ki belirli yaşı
Aklını baştan alır sonra da seyrederler...

Gönül kırmak çok kolay gönül yapmak ise zor

Birgün yine ' J ü l y a ' çalsın plâkta
Aşk ile sen gül,ben yine ağlayayım sevgilim,
Sen orada,bense senden yollarca uzakta
İnan seni anar kalbim,seni söyler dilim.

Günüme gölge ol merhametinle

Ne uzun,kısa boyum
Sözüm eri doğruyum,
Dünya batsa ben buyum
İstikametim okmuş.

Ademden gelir soyum

Zamanın ve mekânın yaratılış hikmeti
Belki de tanıklıktır inkârına insanın...
Yaratık belli olmaz...unutur tüm nimeti
Kurtuluş saklanmadır arkasında inkârın...

İnkâra yeltenince gözde zaman belirir,