Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Bir başka yaratık sanırdım şairi
Şiir yazmadan önce...
O da bizlerden biri,
O da insanmış meğer...
Onun da kalbi var
O da sevilir,sever...

İçi boş kürenin
Yarısı sensin yarısı ben.
Fizikte bir deney var:
Birleştirilir yarım küreler
Boşaltılır içinin havası
Kolaysa ayırsınlar onları artık.

Ömründe BÜYÜK MİRAÇ yaşadı PEYGAMBERİM...
Her gün küçük Miraçlar beş vakit namazında...
Bu sana Yüce RAB ‘den kutsal ödüldür derim
O ‘nun ile bütünleş çoğunda ve azında...

Ruh Miraca geçerken ten yerde sürünürse

Bir an irkildi şehit
Ve sonra toparladı kendini sevinçle
Müjdeler dağıttı ölümsüz ecdadına.
O an tüm ihtiramındaydı yiğit
Ayakta dimdik
Başı eğik

Alah sızlanmayı sever,isyanı ise asla!
Sızlanmada dua vardır,isyanda Allah'ı ret.
Şikayetler sona erer Allah ile temasla,
İsyancılar çölde kalır bir damla suya hasret.

Şikayetsiz kul mu olur sığınmasın Allah'a?

Göz yaşların oluyor kurak gönüllere su
Sıcak bakışlarınsa karları eritiyor,
Böyle kademli ayak görülmemiş doğrusu
Ot bitmeyen toprağa bassan çimen bitiyor...

Nice yoksul gönüller seninle nemâlandı

Beraber olduğumuz günler
Sabuna basmışcasına zaman
Bilirsin nasıl kayıp da geçer.
Sanki mübareğin ardından
Atlı kovalar
Bilmez ki aşk yolunda

Yolcu olup olmadığını bilmem ama
Uzun bir yoldan geldiğin hâlinden belli.
Yüzünde yoldan şekil almış
Kıvrım kıvrım çizgiler...
Tuhaf! yolun tozu ayağında değil
Saçlarına dolmuş

Kış geldi.
Her taraf soğuk.
İnsanlar,çehreler uyuşuk.
Tanıdığım simalar
Dargınlar bana sanki.
Yüzüme ülümseseler dahi

Bir doktorunki kadar
Acıyla delik deşik olmuş,
Bir kadınınki kadar ürkek,
Ananınki kadar yufka,
Çocuğunki kadar sâf,
İnsafsızınki kadar pek,