Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Birgün de benim için minareden
Okunup,verilecek dua,salâ,
Bir saltanat süreceğim görmeden
Her fâniye yüksek makam:musalla...

Kâh el uzatıp,kâh omuz vererek

Tek senin ağzından duymak istiyorum
Bütün kelimeleri...
Sen daha güzel heceliyor
Daha güzel söylüyorsun.
Söylediğin en kötü sıfatlar bile
O kadar iyi ve güzel ki...

Yaşlanmak yaşamaktır yılları öldürerek...
Sevdiğin,tanıdığın kopar gider nice can...
Uzun ömür verirse buna katlanmak gerek...
Yaşlıdır birçok ölmüş arkasında bırakan...

Şimdi yetmiş bir oldum yetmiş yılı gömerek...

Yeniçeri İlyas'ın
Babasıydı Abdülnevvâb.
İlyas'a birgün
Oğlan çocuk verdi Râb.
Bütün güzelliğiyle
Kusursuz vermişti veren,

Sessizlik dinleniyor hareketsiz yapraklarda
Abanmış üstüne sıcaklık,
Bir masal korkusu her taraf
Ve zihinler öylesine açık.
Bir rüzgâr esti tatlıdan
Dallarla titredi arzular,

Gönül sabret diye diye
Artık gön oldu kalbim.
Önce bir nazlı reddinle
Çatır çatır kırardın
Kalbimi insafsızca.
Ama gel gör şimdi

Gidiyorum arkamda
Sevdiceklerim kaldı,
Yaşadığım hayat ta
Gerçekten bir masaldı.

Dünyaya gelmek kolay

Bin dokuz yüz altmış bir yirmi yedi temmuzda
El ele vererek biz bir mutlu yuva kurduk…
Yıllar yılı taşıdık tek başı çift omuzda
Şükürler olsun TANRI’IM elli yılı doldurduk…

Evlilik hayatımız bir kitap elli yaprak

Bir zaman gizli aşkla gül verdiğim elleri
Şimdi dost olmak için ne olur bana uzat,
Hep sevilen oldun sen bilmezsin sevenleri
Sunacağım çiçeği ister kokla,ister at...

Artık sen de yalnızsın,bense hep yalnız kaldım

Sevgimi kalbine vefayla doldur
Doldur ki birgün vefanı göreyim,
İster beni öldür,istersen ondur
Bir gün olsun bâri sefanı süreyim...