Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Sen olmadıkça yanımda
Her yer bana gurbettir,
Cehennemde olsan bile
Ora bana Cennettir.
Alaylı bakışların
Çölde seraba benzer

Tut ki gül ağacıyım dallarıma sevenler
Niyet edip ipleri bağlasın güzel elller...

Altıma kimi evsiz maket evcikler yapsın,
Kimi isteklerini umuduyla bıraksın...

Kırk sekizinci yıla bastı evliliğimiz
Tek benliğe erişti yıllarla benliğimiz...

İki bedende olduk tek ruh ile yaşayan
Sanki iki bedeni besliyor dolaşan kan...

Yeniçeri İlyas'ın
Babasıydı Abdülnevvâb.
İlyas'a birgün
Oğlan çocuk verdi Râb.
Bütün güzelliğiyle
Kusursuz vermişti veren,

Sessizlik dinleniyor hareketsiz yapraklarda
Abanmış üstüne sıcaklık,
Bir masal korkusu her taraf
Ve zihinler öylesine açık.
Bir rüzgâr esti tatlıdan
Dallarla titredi arzular,

Yaşlanmak yaşamaktır yılları öldürerek...
Sevdiğin,tanıdığın kopar gider nice can...
Uzun ömür verirse buna katlanmak gerek...
Yaşlıdır birçok ölmüş arkasında bırakan...

Şimdi yetmiş bir oldum yetmiş yılı gömerek...

Gönül sabret diye diye
Artık gön oldu kalbim.
Önce bir nazlı reddinle
Çatır çatır kırardın
Kalbimi insafsızca.
Ama gel gör şimdi

Gidiyorum arkamda
Sevdiceklerim kaldı,
Yaşadığım hayat ta
Gerçekten bir masaldı.

Dünyaya gelmek kolay

Boşuna mı olmuş insanlarda akıl?
Boşuna mı yanışlarlar onu-bunu?
Şimdi ve dünya kurulalıdan beri
Yamyamları yanışlamaktan usanmadılar.
Bir davul buldular,bir de kazan
Birbirlerinin başını şişirdiler

Yaşamak,bizlere hep yorulmaksa
Dinlence yüzü görmeyiz ne yazık!
Ömrü tatil diye biçilmiş kim varsa
Çakmak için gelmiş dünyaya kazık...