Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Nicesi ilham arar kendisi ilhamlaşır
Ona ilhamı veren ya canlı, ya cansızdır,
Veren el vere vere vermeye tam alışır
Vermemek onun için kâmilen imkânsdızdır...

Vermeyi bilmeyenler almayı hiç bilemez...

İşte yüreklerimiz...değiş-tokuş edersek
Sen kârlı çıkacaksın kâlbim seninle dolu...
İlk adımı atarak yola başlasak dersek
Birlik adımlar ile kısalır hayat yolu...

Değiştiğin gönlünü kendime benzetirim

Garipliği çitiledim sularda
Acısını hiç arıtamıyorum,
Gönlüme ne sevgiler katıyorum
Tanrı'ca aşklar yaratamıyorum.

Gündüz geceye ulanırcasına

Bir yeşil gözlüye bakıyorsam
Kıskanma sakın
Sevgilim senin de gözlerin yeşil.

Bir sarı saçlıya bakıyorsam
Aklına kötülük gelmesin sevgilim

Bir yapı istiyorum
Bol aşk çimento olsun,
Sevgi ile yıkanmış
Kulanılsın bol bol kum.

Demiriyse nervürlü

Seneler öncesi dümdüzdü yüzüm
Bir tohum gibi fışkırdı birden
Bu zemin üstünde sarımsı tüyler
Ki boy aldı senelerden...

Tüyler kıl oldu

Tanrı'm
İnsanı dünyaya gönderince
Kötülüğü de gönderdin arkasından.
Varlığına inandığımdan
Her şey sendendir inanırım...
Sabır vermeden önce

Gönlünden çıkan ışık bana zor ulaşıyor
Sanki binlerce ışık yılı uzağındayım...
Umutlarım ışığa varmaya yarışıyor
İstersen bir öpücük al bak yakınındayım...

Kısalır mesafeler ne kadar uzak olsa

Sen bir 'Gelincik Sigarası' kadar
İnce ve güzeldin.
Seni bulduğum zaman
'Köylü Sigarası' içenler gibi
Ciğerlerim bayram yapacak diye
Ben de sevinmiştim o an.

İsmin (yalın) hâlinde:

Sâdelik ve temizlik demektir çünkü k a d ı n...
Sevecenlik en güzel giysi olur kadına...
İçin neyse dışın o...hiçbir şey saklamadın
O yüzden eriyorsun gönlünün muradına...