Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Cennet ve Cehennemi öncelikle Yaratan
Dünyada halifesi olsun istedi insan.

Meleklerinden geldi az da olsa itiraz
İnsan üstünlüğünü kıskanmışlardı biraz...

Gözümden yaş akar damla damla
Gözüm dolu yaş,
Kârı olmaz ateşine aşkın
Gözlerden akan yaşın.
Sevgi tutuşmuş gözlerimde
Alevi gönlümün saçağını sardı

Söyle dinlerim dedin
Dinlemen şöyle dursun
Ben derdimi döktükçe
Sen taş kesildin.
Söylediklerim bir bir
Yankıdı senden bana

O yeşilim gözler
Kaşın altında,
İz iz olmada ter
Kolun altında,
Dizin yastık ola
Başım altında.

Ölüme mahkûm olmuş suçlu gibi olsaydım
Söylemek isterdim ben,ismini son sözümde,
Yıllar öncesi birgün eğer seni bulsaydım
Ne hayata küserdim,ne de dünya gözümde...

Sen şimdi benim için yarım kalan şarkısın

Daha görüşülürken tasarı uyutuyor
Oyuyla ona hayat verecek vekilleri...
Bu uyuyuş âtiye sanki ayna tutuyor
Yansıyan uykudaki yurttaşın resimleri...

Uykudayken görülür gerçek olmayan rüya

( Sevgili eşime ithaf...)


Dal dal büyüyen ağaç olsan bahçemde
Kuş olup da konmazdım dallarına,
Renk renk açan gül olsaydın

İSRAİL KATLİAMI algılanmasın basit
FİLİSTİN'E soykırım,İNSANLIĞA JENOSİT...

İnsanlıktan bir nasip almamış ki anlasın
İnsanî yardım neymiş ki bilincine varsın...

Gönlümün kapısını açtım sonuna kadar
Her giriş - çıkışında kapıyı öne çektin,
Şimdi hem girişin, hem çıkışın da zor ve dar
Böyle olacağını baştan düşünecektin...

Gönlümün bahçesini hani süsleyecektin?

İkazındır kuluna yeni hastalık yine
Buna delil kıldığın yaratığın bir kene.

Yüce RAB'bim delille yönetir dünyasını,
Zaman denen delille kul unutur yasını.