Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Kafam hayâl mangalı
İçi dolu külle
Duydum bir tatlı sıcaklık
Dokununca elle.
Sıcaklık doldurdu ruhumu
Kaldırdım kolumu

Uzayıp yürüyen zaman bandında
Seçilip seçilp dökülenleriz.
Ömrümüz bitip de ecel anında
Bir el tarafından çekilenleriz...

Seni benden ayıran
Kömür tozundan kapkara o trenden
Öyle nefret ediyorum ki...
Siyahlığıyla beraber
Seni aldı gitti ama
Hasretin karanlık gecesini

Gülmek ağlamaktan güzel diyorsan
Her an gül, her an şen oluver gitsin...
Sevdikçe sevgiden eksiliyorsan
Yeni sevgilerle doluver gitsin...

Konuşmak susmaktan güzel diyorsan

Nasıl acı demeyeyim
Gurbet beni bundan yakar;
İnsanlar geçer karşımdan
Yüzüme bön bön bakar
Bende ne var sanki?
Gülseler yüzüme hafif

Gözleri menkşe rengi
Her saçı bir altın tel,
Gözlerime gözleri
Bakarken sanki der:gel...

Narin,uzun bacaklarıyla

Çevrede asîlzâde nice kadın dururken
Padişahın gönlüne taht kurar bir odalık,
Valide Sultanlar hep hırsından kudururken
Yeşermeye yüz tutar orman içi fundalık...

Gönül ferman dinlemez kendi fermanı varken...

Sen söyleme ben tahmin edeyim geçmişini
Nelerle o günlerden bugüne gelişini.

Geleceği görmeye göze büyük engel var
İnsan hatalarını geçmişe bakıp anlar.

Denize batmış çıkmış elbiseyle
Masmavi olmuş her yeri,
Az da olsa dost olmuş
Mavi renkle gözleri.

Saçları kurumuş ta güneşten

Gidiyorum arkamda
Cama yapışmış burunlar kaldı.
Gidiyorum
Yarın yatacağım toprağı çiğneyerek
Belki isteyerek
Belki istemeyerek.