Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Gönül ümitler tarlası
Açar çeşit çeşit
Renk renk ümitlerin
Pembesi,yeşili,karası...

Kimi koca koca ağaç olur

Gerçek dolu günler başladığında
Suya döktük umutları
Dertlerle beraber.
Suya düşen umutlar ülkesinin
Denizlerindeki balıkların karnı toktur
İsterse gözleri aç olsun umursamam.

Hayat denen şey
Üç nokta
...

İlk nokta doğum,
Son nokta ölüm,

İlk insanla başlayan hısımlığımız
Ki onu yok etti zaman,
Unutmak bastırdı üstünü
Ve doğdu şimdiki aşklarımız.

Düşün,sevişiyoruz habersiz

Bir efilcik yel esse
Sen beni sakınırdın,
İçine bir kurt düşse
Arkamdan bakınırdın.

Kuşku verirdi sana

Gönül gülistanından bir de bin gül vereyim
Her gülün yaprağında şiirler göndereyim,
Aşkın has kokusuyla ulaşamıyorsam da
Gülün öz kokusuna sinip sana ereyim...

Sen kokluyorken gülü ne hoş sana sokulmak

Var kıymeti daima yok olunca anlanır
Hayat bu iki değer arası zamanlanır...

Var iken hiçbir zaman yok akla getirilmez,
Yoktan var yartmaya emek,çaba eksilmez...

Eriyor zamana bak
Mumun boyu kısaldı,
Gece içinde berrak
Şamdan ellerde kaldı...

Hayâller kaldı gözde

Mevsim sonbahardı
Gün yepyeni umutlarla
Benim bahçemde ağardı.
Vedaya gelmişti bülbül
Canını yakan dikenlere,
Gözlerinde bahar

Gel dargınlar barışsın
Canlar toprak olmadan…
Tenler tenle karışsın
Beden toprak olmadan…

Ağaçlar yaprak açsın