Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Korkudan yaptırttığı onca yüksek kuleden
Çare bulmaz FİRAVUN, bir şey gelmez elinden...

İçtensiz, ard niyetle kurulan saltanatı
Kurtaramaz zırhların olsa da katbekatı...

Gerçek dolu günler başladığında
Suya döktük umutları
Dertlerle beraber.
Suya düşen umutlar ülkesinin
Denizlerindeki balıkların karnı toktur
İsterse gözleri aç olsun umursamam.

İlk insanla başlayan hısımlığımız
Ki onu yok etti zaman,
Unutmak bastırdı üstünü
Ve doğdu şimdiki aşklarımız.

Düşün,sevişiyoruz habersiz

Bir efilcik yel esse
Sen beni sakınırdın,
İçine bir kurt düşse
Arkamdan bakınırdın.

Kuşku verirdi sana

Gönül ümitler tarlası
Açar çeşit çeşit
Renk renk ümitlerin
Pembesi,yeşili,karası...

Kimi koca koca ağaç olur

Hayat denen şey
Üç nokta
...

İlk nokta doğum,
Son nokta ölüm,

Kahrol sen de ömür güzel kahrına
Bunca zaman kahrolan sen değilsin,
Aldırma dünyanın yokla varına
Ruhun güzel için her dem eğilsin.

Güzel olmasaydı dünyada eğer

Zonguldak KARADON burası
Kader kuyusu değil
Maden kuyusu...
Kömür karası...
Ekmek parası...
Her gün helâlleşip ocağa iner

Dışarı özentisi süs lâleler yerine
Dikilsin ters lâleler güzelim ANAYURT ' tan...
Yağmur duasındadır ters lâle sanki yine
Duasına suyunu esirgemez YARATAN...

Süs lâlesi dik başlı, güzelliğinden mağrur...

Gel dargınlar barışsın
Canlar toprak olmadan…
Tenler tenle karışsın
Beden toprak olmadan…

Ağaçlar yaprak açsın