Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Tanrı'm
İnsanı dünyaya gönderince
Kötülüğü de gönderdin arkasından.
Varlığına inandığımdan
Her şey sendendir inanırım...
Sabır vermeden önce

Gönlünden çıkan ışık bana zor ulaşıyor
Sanki binlerce ışık yılı uzağındayım...
Umutlarım ışığa varmaya yarışıyor
İstersen bir öpücük al bak yakınındayım...

Kısalır mesafeler ne kadar uzak olsa

Sen bir 'Gelincik Sigarası' kadar
İnce ve güzeldin.
Seni bulduğum zaman
'Köylü Sigarası' içenler gibi
Ciğerlerim bayram yapacak diye
Ben de sevinmiştim o an.

İsmin (yalın) hâlinde:

Sâdelik ve temizlik demektir çünkü k a d ı n...
Sevecenlik en güzel giysi olur kadına...
İçin neyse dışın o...hiçbir şey saklamadın
O yüzden eriyorsun gönlünün muradına...

İnsanın inkârını bildiğinden YARATAN
Çürütmez delil kalsın diye iskeletini...
Muktedir var etmeye yarattığını yoktan,
Dirilişte giydirir çürüttüğü etini...

Gösterir var edişte yok ediş niyetini...

Madem ki geldik cihane
Olmayalım biz divane
Başını sokacak hâne
Buldun mu yaşamaya bak...

Bin ölü olsa umutlar

Ben sana söyledim ya bu da gelir ve geçer
Göçebe olan kişi gün olur yine göçer.
Kimi birikintiden,kimi kaynaktan içer
Dünyanın hâli böyle,bu,Yaratan kuralı.

Aleme gücün yetmez,sen kendini değiştir

Geçtiğin yerlere serptin kelimeleri
Şİmdi kendin nerelerdesin?
Gör toplama nöbetinde bekleyenleri...
Müziğin hissedilir... çıkmasa sesin...

Gözleyen erkeğine sen bir perisin

Açıldı ilkbaharla kalbimin gonca gülü
Kuzularla haykırsın gönlün şakrak bülbülü.
Martın başlangıcıyla gitti kışın son günü
Ey gönül durma eylen bu günler bahar günü.

Renk renk binbir çiçekle donanmıştır her taraf

Hiciv kılıcı ile yırtılır zulmet perde,
Hiciv şaşkına rehber her devirde her yerde.
Hiciv olur bahane ölmek var ya kaderde
Padişahları bile hicveden NEF'İ nerde?

Nerde köşe başını tutmuş filozof NEYZEN?