Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Ben paramla insanım,
Ben arabamla insanım,
Ben aşklarımla insanım...
.......
Diyenler bir gün de
Ben insanım insanlığımla,

Gözlerimle kalemsiz aşkı yazabilenim
Sessiz sesleri bir bir seçen, duyabilenim
Ben şairim...

Tanrı hep yaratırsa ben de hep üretirim
Birçok sevginin köklerindedir terim

Hazreti MUHAMMED ' e Peygamberlik beratı
Verildiği gecedir adı: BERAT KANDİLİ...
Günahkârlık doldursa bu uçsuz Kâinatı
Affına mazhar kılar HAK ' ka yalvaran dili...

Canların affı için eşsiz vesile olur

Sanmayın ki ben böyleydim
Gençliğimi sorun aynalara,
Savurmayın ateşin küllerini
Açılmasın artık kapanmış yara.
Bir gönlüm vardı ki
İstemeden herkese verdiğim,

Garipliği bilebilmek için
Aşık olmalı insan bencileyin,
Yârin gezdiği yerleri
Gezip durmalı bencileyin.

Akıtabilmeli göz yaşlarını

Bayrak indi gönderden tabutların üstüne
Onu çıkarmak gerek yeniden gönderine...

Kutsaldır indiği yer orda şehidim yatar
Bu iniş bir yükseliş...değere değer katar...

Hazreti İsmail'i adamıştı İbrahim,
Yüce Allah hem Kerîm,hem Rahmandır,hem Rahîm...

İsmail'in yerine gönderdi tarafından
Kesilmek için bir koç,edilmek için kurban.

Düşüncelere gebe başım
Gönlüm arzulara.
Düşüncelerimin ebesi yokluğun
Güzelliğin ve aşkın arzularımınki.
Başım çok ağrıyor
Sancıdan çatlayacak sanki.

Sen ne çilekeştin ilk zamanlar
Bakmazdı kimse yüzüne
İnatçı keçi bile
Seni arzu eylemezdi.

Bir kurt düşkündü sana

Kadına değerini vermeğe tercihimiz
Kadının tutsağıyız...sözde kazak kimimiz...

O, gerçek değerini bulsun da biz razıyız,
Her derde katlanırız...onu kazanmalıyız.