Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Canlar ayrı, tenler ayrı
Yaşamın yok tadı gayrı…
Bu şifasız öyle sayrı
Kâr etmiyor ne desem ki…

Perhizin en zorlusuymuş

Hep böyle kaçacak mı uykum?
Tımarhane kaçkınına
Hayat şaşkınına mı döneceğim hep?
Düşüncelerimle ve herşeyimle.

Körsen ışıklar

Bal yerine sevgiler doldurdum peteğine
Nefretinle üstünü sıvadın çerçevenin,
Gül yerine şiirler serpmiştim eteğine
Çiğnediğin gönlümde ömrü bitti çimenin.

'Artık bu solan bahçede bülbüllere yer yok

Aydınlık günler hep senin olsun
Karanlık gecemde kal benim için...

Füsûnlu bakışın gönlüme dolsun
Beni hülyalara sal benim için...

Ben paramla insanım,
Ben arabamla insanım,
Ben aşklarımla insanım...
.......
Diyenler bir gün de
Ben insanım insanlığımla,

Gözlerimle kalemsiz aşkı yazabilenim
Sessiz sesleri bir bir seçen, duyabilenim
Ben şairim...

Tanrı hep yaratırsa ben de hep üretirim
Birçok sevginin köklerindedir terim

Hazreti MUHAMMED ' e Peygamberlik beratı
Verildiği gecedir adı: BERAT KANDİLİ...
Günahkârlık doldursa bu uçsuz Kâinatı
Affına mazhar kılar HAK ' ka yalvaran dili...

Canların affı için eşsiz vesile olur

Sanmayın ki ben böyleydim
Gençliğimi sorun aynalara,
Savurmayın ateşin küllerini
Açılmasın artık kapanmış yara.
Bir gönlüm vardı ki
İstemeden herkese verdiğim,

Garipliği bilebilmek için
Aşık olmalı insan bencileyin,
Yârin gezdiği yerleri
Gezip durmalı bencileyin.

Akıtabilmeli göz yaşlarını

Bayrak indi gönderden tabutların üstüne
Onu çıkarmak gerek yeniden gönderine...

Kutsaldır indiği yer orda şehidim yatar
Bu iniş bir yükseliş...değere değer katar...