Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Bir perdeden bak dünyaya dâima
Perdeyi açarsan yüzün pis olur,
Vurulursa temiz yüzüne damga
O kara damgayla hâlin ne olur?

Bazı çirkef insanlar bin çâre arar

Allah'ım bu kaçıncı bahar ömrümde
Daha ne kadar göreceğim?
Kaçı daha eklenecek anılarıyla
Eskiyen kalbime yeniden,
Kaç defa daha ıslanacağım
Nisan yağmurlarıyla?

Gönülden çıkıp gitti umutlar
Yıldızlara dek,
Anahtar deliğinden girdi şeytan
Rüyalar taşıdı kucak kucak
Yıldızlar kıstı ışıklarını
Sessizliği dinledi karanlık ürkek,

Şurada kuru bir masa
Kara umutlar kurulur başında,
Ötede çivileri dökülmüş bir iskemle
Ve işte kuru ot dolu yatak.

Yumduğunda gözünü

Yüzünü ay dediler
Gönlünü alamadım,
Eller aya gidiyor
Ben sana varamadım.

Gel azalt şu gururu

Ayrı âşıklar misâli
Umutlar ve gerçek
Cehennem uzaklığı bir boşluk
Ve aralarında ben.
Ortada koydular beni ortada...
Gerçek hakikatsizmiş ama

(Sayın Mansur İlhan Yakar 'ın 'Amma sen gel bana sor' ayağına
ithafen.....)

Ayağına uygun gerek bir adım
Kuralına uydum da uyguladım,
Mısraları çatıp çatıp yolladım

Bir ben girip çıkarım evime
Bir de bencileyin bekâr kedim,
Bir ben bilirim sessiz sokakları
Erken sabahlarda
Bir de aç köpekler.
Efkârlanırım bazı bazı...

Tekliğine ters düşerdi
Yokluktaki maddeler birliği,
TANRI'm bu tekliği böldü 'Büyük Patlama'sıyla...
Ayrılıklar patlamalardan doğar...
Bölme! Ayırma!
Sen TANRI değilsin...

Aşka ateşten gömlek derler cümle âşıklar
O ateşten gömleği bir kez giyenlerdenim…
Gönül yanıklarına kimisi merhem arar
Bense böyle yanıklar güzel diyenlerdenim…

Her derdin çaresi var… Aşka çare ne gerek…