Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Ne kadar titizlensen güzelliğinde
Yokluktadır bütün gerçek.
Ölüm gelmese de aklına
Ruhunun ölümsüzlüğü hürmetine
O güzel vücudun ölümü isteyecek.
Sen de insansın nihayet

Kalemin kâğıdı öptüğü yerde
Aşkına tanıktır harf harf yazılar,
Gelgeç gönüllü aşkı terk eder de
Böylesine sevdâyı ne kanıtlar?

Aşk da başladığı gibi gitmeli

Eski isminle hitap etsem
Beni deli zannederler
Sen de kızar mısın bilmem?
Ey 'Körler Şehri...'
Asırların,senelerin getirdiği
İyiliklerle,güzeller

Allah'ım tenime can diye yüklediğin yük
Öylesine kutsal ve öylesine de büyük.

Yükün altında bu ten gün be gün ezilirken
İnsan başka zevk duyar yaşamak güzel derken...

Bekâr evinin penceresi önüne
Kedilerle geldi Hamsin,
Bekâr kıskançlığı attı içinden
Bırak dedi kendi kendine
Bırak varsın
Yeni doğmuş çocuk gibi ağlasın.

Sokollu Mehmed'in amcazâdesi
Mustafa Paşa
Babasıydı ejderha,kasırga
Serdengeçti gazilerin...
'Paşa Baba' derlerdi adına.
Cenk isteyen yiğitlerin

Elime bir grafik verdi hayat
Alnımın yazısıymış...
Bir gölge rengi kâğıt üstünde
Koyu,simsiyah bir hat
Çiziyor bir girinti bir çıkıntı
Kimi o kadar büyük ki

Seni öylesine severim
Erim,erkeğim
Erkekler erkeği
Masallarımın 'Bamsı Beyreki'.
Sensin hâyallerimdeki sihir
Umutlarımdaki bereket,

Cahiliye devrinde doğan kız çocukları
Toprağa gömülürdü acımasızca,diri,
Fukara ve guraba cahil toplulukları
Şimdi sandığa gömer oy yerine kaderi...

Kömür kömür yanarak arda külü kalıyor

Ruhların öpüşmesi bakışan gözlerdedir
Bakışlar birbirine sevgiyi alır - verir...

Bir bakış var ki gönül bahçesi güller açar...
Bakış var gönülleri yakan kıvılcım saçar...