Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Kış geldi.
Her taraf soğuk.
İnsanlar,çehreler uyuşuk.
Tanıdığım simalar
Dargınlar bana sanki.
Yüzüme ülümseseler dahi

Bir doktorunki kadar
Acıyla delik deşik olmuş,
Bir kadınınki kadar ürkek,
Ananınki kadar yufka,
Çocuğunki kadar sâf,
İnsafsızınki kadar pek,

Zamanın yarısı hep
Mecnun Leyla diye geçti...
Kerem Aslı diye diye...
Tahir ise Zühre...
Ben de hep senin adını
Gece - gündüz sayıkladım...

Akıp gider sevda seli
Eteklerinde gönüller
Kucağı dolu sevgilerle
Göğsü dalga dalga.

Esip gelir gençlik yeli

Eskiden zulme karşı nice yiğitler direndi
KÖROĞLU’LARIN ağzıyla dendi:
“Ferman Padişahın… Dağlar bizimdir…
Şimdi de YKUŞAK dillendi…
Bu yepyeni KEMALİZM’DİR
Ferman okuyan okusun

Süvari sanıp binen
Önüne gelen taya,
Yere çakılıp inen
Daha başında yaya...

Yakışır öyle reis,

Kapına kadar gelir çekingen ve ürkektir
Şans kapını çalacak sanıp bekleyemezsin...
Hissedip arkasına kadar açman gerekir
Niye benim kapımı çalmadı? diyemezsin...

Yaratır kaderi RAB, şansı sen yaratırsın...

10 Kasımla başlayacak benim her yılım
Ağlayacağım,ağlayacağım güler gibi,
10 Kasım dökülürken ağzımdan
Titreyecek dudaklarım tiril tiril
Sanki MUSTAFA KEMAL der gibi.

Avrupa'yı dolaşır bir isim:
'DRAGOT' geliyor...
Ağlayan çocuklara sussun diye
Bu isim söyleniyor.
Duruyor çocuğun sesi
Hatta tıknefes olup

Allah'ım tenime can diye yüklediğin yük
Öylesine kutsal ve öylesine de büyük.

Yükün altında bu ten gün be gün ezilirken
İnsan başka zevk duyar yaşamak güzel derken...