Nereye yaslasam şu talihsiz başımı,
Her yerde seni görüyorum nazlı nazlı,
Parmak uçlarında yürüyorsun peşimden,
Sessizce durup izleyerek beni,
Sabırla düşmemi bekliyorsun,
Nefeslerimi sayıyorsun tek tek,
Buğulu pencerem yarım açık,
Büyülü gözleriyle izler beni,
Hiç tek bırakmaz buralarda,
Tutar elimden sıkıca,
En iyi dostum yalnızlık.
Deniz kenarı bir şehir bul,
En mavi yerine yerleş,
Camlarına çiçekler doldur,
Zeytin yeşili gözlerine bahar,
Kalbinin orta yerine bir sevgi,
Ve sıkılma sevmekten.
Bir âhu hasretiyle düşen hicran zindanına,
Bil ki tutsaklar yalnız aşklarını alır yanına,
Doyamadan bu dünyanın varına yoğuna,
Terk-i diyar eyleyenlerden ses var mıdır?
Onlarca iç çekiș,
Yüzlerce ton yük,
İnanılmıș bir yalan,
İște kardelen,
Bunlar senden kalan.
Şimdi uçurumun kenarındayım,
Ne seninleyim ne de yanındayım,
Belli ki ben bu yolun sonundayım,
Gel de kurtar desem, kurtaramazsın.
Dipsiz bir kuyunun dibine çökmüş,
Vah ki vah bize! Kimsesizliğimize,
Eyvah ki yalnızlığımıza!
Üzülmeye mâhkum doğmadık,
Sırtımızda hançer izleri yoktu başta!
Eyvah bize dostluklarımız sahteleşmiş!
Eyvah ki eyvah bize
Bir yük çöker omuzlarıma,
Kış gelir bütün yazlarıma,
Hüzün karışır gözlerime,
Devrilirim gece olunca.
Sükut basar tüm sözlerimi,
Çimen kokuları geliyor burnuma,
Bir serinlik, sanki doğuștan hasretim,
Böcekler dolanıyor çevremde,
Çiçekler açıyor tepemde,
Etrafımda bir ahșap, bilmem neden,
Arama beni orada,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!