Lafın ile yolun bir olsun, söyleme yalan,
Unutma! Sonunda yine sana olur olan,
Şu üç günlük boş dünyada yanımıza kalan,
Birkaç silik hatıradan fazlası değildir.
Güvenilir ol, yolda koyma hiç kimseleri,
Bu insanoğlu kurt olmuș,
Kimin diși kime geçe,
Her lafı da bir bilmece,
Gel de anla deli yürek.
Herkesin iki yüzü var,
Gece uykuları döndü düşmana,
Şimdi yanımda sen olacaktın ki...
Artık mutluluk sadece düş bana,
Şimdi yanımda sen olacaktın ki...
Sabah uyanması ölümden beter,
Adını işitiyorum bu aralar,
Hayra alamet değil,
Hiç sevmemiş diyorlar,
Doğru mu bu sevgilim?
Seni görüyorlarmış bazen,
Üç kadın sevdim ben ömrümde,
Üç güzel kadın sevdim.
İlki huysuzdu bazen, bazen cilve yapardı,
Sevmezdi yalanı ama bazen söylerdi,
İyi oynardı rolünü pek anlamazdım,
Issız ve soluksuz bir beden oldum,
Avutamam ki kimsesizliğimi...
Anlayacaksınız; öyle bir șey ki,
Bir dört duvar bilir yalnızlığımı.
Șafak söküp de gün arșa dikilmiș,
Dumanı titrek sigaram, merhaba!
Sana da merhaba bitmeyen hasret,
Gözyaşımla yıkanmış bütün aşklarım,
Ve ismini dahi hatırlamadıklarım var.
İşte bu yüzden hep bir tarafım yarım,
Unutulmuş olan ne varsa ona içelim,
Ey şu koca dünya hepimizden yorgun,
Sanki son nefeslerini veriyorsun,
Bağlamıyor artık taşların da yosun,
Dönüp de sırtını, gidiyor gibisin.
Mecalin tükenmiş ki tutmuyor kolun,
iki yakası bir araya gelmeyen,
düşlerimi ver bana kardelen,
bu içi geçmiş dünyada yalnızca,
onlar bilir beni.
tadı tuzu olmayan bu yaşamak ağrısı,
El Tanrı lütuf edip yarattın beni,
Peki irem bahçende barım var mıdır?
Bir ömür sana kızarak yaşadım,
Merhamet otağında yerim var mıdır?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!