gülüşüyle ölümü öldüren çocuklar
ölüm korkar gülümsemelerinden
bulutlar arasından süzülür kanatlı melekler
sen gül çocuk ölüm korksun
gökyüzünde patlayan balon değil
gün bitti
zaman durdu
saniyeler yıl oldu
bağrımıza taşları basma zamanı
sarılacak kolları bulma zamanı
Hangi zorluğu yenmedi insan
açar karlı dağların döşünde
güneşe başkaldırır zambaklar
ateşin etrafına toplanır çocuklar
yaşama sevinci yüreğinde
dört nala koşar yılkı atlar
Hep bol giyerdik elbiseleri
Kaderine terk edilmiş yoksul dağ köylerinin
Kerpiç duvarları gibi yalnızdik
Çamura bulanmış
Lastik ayakkabılarla okul yollarında
Bir Eylül
Hüzünlü bir eylül günü
Sararmış yapraklar,
Sıkılmış ağaçlardan
Gitmek için uzaklara
Ak çiçeğim sen
bütün çiçeklerden güzelsin
eller yüreğimdeki yangını ne bilsin
utançğaç yıllarımızda
saklı sevdamızda
dilimizin ucuna gelipte
İlk defa
lise yıllarında
ellerini tutmuştum
daha o yıllarda
ben kendimi
sende unutmuştum
İşgal altında
bir vatan Ukrayna
baharın sıcaklığını hayal ederken şubat ayında
katran karası gecede
ansızın boz ayılar
kurşun grisi toz dumanlı
Nice kalleş yaraları iyileştirdi
hilal bıyıklı adam
kızgın demirleri elleriyle tuttu
ve bir gün
yüzünü karanlıkta saklayan
ruhu bedenine yabancı
Kayıp ülke TURAN
parça parça bir vatan
esaret altında TÜRKİSTAN
nasıl isyan etmez insan
isyan isyan
kayıp ülkeyi bulana kadar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!