Tut ki kardeşim
Karanlığa gömülmüş İnsanoğlu
Tut ki sevişmek ayıp sayılmış
Ve solmuş çocukların gülen yüzleri
Tut ki aşk erdemden uzak
Ve Şems Maşuk değil sapık olmuş
Süper bir yetenek bu
Bırakıp kaçman, dönüp umarsızca
İşte yeniden, ben geldim demen
Kapıyı bile çalmadan
Ansızın, çıkıp geldin ya
Bayram şekeri desem oturursun mideme
bir aşk doğar inceden
Düşer yanaklarına gözlerinden
bir sevda kopar yüreğimden
sana aşık sözlerimden
küçük bir ışık kaldı
yarına umut
Asırlar oldu , gözlerin uzakta
Adın unutuldu, sözlerin yabancı
Aramızda tükenmez yollar
Kokunu getirmez oldu rüzgarlar
Öptüğüm o dudaklar, unuttum elin oldu
Gönlüme düşen perçemler, unuttum düşleri
Unuttun mu ilk bakışmamızı
Sahildeydin mahzun,
Üzmüşlerdi seni besbelli
Bir gün üzeceğin gibi beni
Beni tanımıyordun, ağlayacaktın
Sahilde bir güvercindin
Usulca güldüm, usulca yaşadım, usulca sevdim
Bir oğlum olsun istedim, usulca Allah'a yalvardım
Ne yaşayacağımı sormadı bana aşk
Ne vereceğini de söylemedi kimseye
Otuzbeş yaşın, sayısız bıçak yarası sırtımdayken
Ve sayısız ok, kalbimi dağlarken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!