Ali Gençay Şiirleri - Şair Ali Gençay

Ve yine
Uyanmalıyım
Aynı vakit
Akıtmalıyım sevgili
Gecenin üzerimdeki dölünü
Yoksa rüyalarıma girme

Hatalarım ve ben
İnsanım..
Yüreğime kurduğum dünya
İskambil kağıdında falım
İnansam umutlanacağım
İnanmasam kahırlanacağım

yağmur yağıyor
ama toprak kokusu yok
şehrin beton duvarları buz gibi
oysa
bir kır bahçesinde yağmurla ıslanıp
kokusunu duymak vardı damlaların

yokluğun bana neler etti bir bilsen
önce saçlarımı döktüm, yastıktan topladım
sonra yemekten tükendi tırnaklarım
acısından hiçbir şeye dokunamadım
avucuma alıp kalemi
binlerce şiir yazdım

Git/mi diyorsun
Gideceğim yer senden çok mu uzak
Sus/mu diyorsun
Yüreğimdeki çığlıkları kim duyacak
Mutlu ol diyorsun
Bilmiyor musun

avuçlarımda zemheriden kalma çiğ taneleri
bak yine sabaha uyandım
gözlerim de geceden kalma yakamoz ışıltıları
ayaklarım bugün beni nerelere götürür
ve aklım hangi mevsimi özler bilmem
ellerim yandığında kara gömerim

Ucuz kelimeleri var fahişelerin
Dumanı tütmez yıkık fabrikalı şehrin
İnan çekip gitmezdim
Ama yüzsüz gülüşleri var
Beni benden edenlerin

Güven, arkası görünmez perde
İnanmak, inanın elinde
Delindiğinde ne sır tutar
Ne de kapanır yeminlerle

Koştur şimdi

sen uyursun
tüm şehir uyur
dağlar, tepeler uyur
içimde bir adam
ne hikmetse!
sana koşar durur

kesilen göbeğin acısı bende
güz kokusu sinmiş göğüslerine
iki ekim sabahı
bin dokuz yüz yetmiş iki de
kayboldum avuçlarında
tuttuğunda ellerimi