Esirin kalbimi, ezip geçsen de,
Gözüme mil çekip, âma etsen de,
Sualsiz-yargısız, idam etsen de,
Uzaktan bir umut, ver bana yeter.
Kalbinde bir yer ver, gözlerinde fer,
Al götür kalbimi, bırak beni git,
Arkanda kalmasın, o sana ait.
Gönülümün babına vurduğun kilit,
Kapalı duracak, bundan emin ol!
Gittiğin yerlerde mutluluk ara!
Hiçbir naif sevgi, cezasız kalmaz,
Bu bir vâkıadır; herkes anlamaz.
Sımsıcak kalbimi, donduran ayaz,
Senin dostun olur, sevgime karşı.
Gözlerden ırak ol, gönülden de çık,
Henüz güneş görmemiş kardelen çiçeğisin,
Kirlenmemiş tertemiz, bir çocuk yüreğisin.
Sen hülyamda ütopya, hayatın gerçeğisin,
Müzmin hastaya umut, iyilik meleğisin.
Güzelliğin bir deniz, her nehir sana akar;
Ez ji hezar salên berê hatime,
Ez bi hezar salan xemgîn im
Min niha te dît.
Di destê min de wêneyê zaroktî
Ez yê bê nav im, yê bê sinor im
Ez yê dilê te me, yê bê fermanê te me.
Ey hülyalarımın kuytularına sızan aydınlık
Ey umudumun son güneşi,
Suskunluğumun inleyen melodisi,
Fikrimin narin çiçeği, sevdamın sesi,
Gördüm,
Gördüm yüreğinin resmini
Sinemde zemherir, yüreğimde kar,
Esiyor başımda, deli bir rüzgar.
Tek taraflı aşkın suyunda efkâr,
Menderesler çizer; kalbime akar.
Bir kara sevdadır, bir melankoli,
Ela gözlerinle, gözlerime bak,
Gördüğün kadını, bir tuvale çiz.
Tutuştur kalbinle, bedenimi yak,
Ölmezsem idam et, kurşunlara diz.
Sessizce uzaklaş, acıma bana,
Geceyle gündüzün; ayla güneşin,
Hayatın kaynağı, su ve ateşin
Hem Washukanni'nin hem de Kadeş'in,
Sırlarını saklar, senin gözlerin.
Yorgun gece çekip, tan attığında,
Çöllerde sevdama, bir vahasın sen,
Silinmiş yazgıma, bir levhasın sen.
Karşılıksız aşka, bir sayhasın sen,
Bırak aşk vadimde, ses yankılansın.
Mecrası ben olan, bir nehirsin sen,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!