Alan Adam Şiirleri - Şair Alan Adam

Şarkılara ilham senin ismini,
Duygu belleğime gizli ekledim.
Beni esir eden katı kalbini,
Açarsın diyerek, her gün bekledim.

Katıdır yüreğin, elmastan da sert,

Ben karım, sen yağmursun,
Kalbime yağıyorsun.
Aşkın ağır sevdiğim,
Bunu sen bilmiyorsun;
Billahi bilmiyorsun...

Maziden atiye, bir yol çiz bana,
Meçhule geminle, yola çıkayım.
Katık niyetine, umut ver bana,
Her iki cihanda benden olayım.

Şimal yıldızım ol, yolumu sen çiz,

Yıldızları gecemden, almıştır bu ayrılık,
Talan edildi ömrüm, hayallerim yok artık.
Çınlarken kulağımda, yalnızlığın çığlığı,
Miras kalmıştır korku, karanlıkta bir ıslık.

Uzaklardan bir haber, beklendi sevda sesi,

"Gezip görmem gereken
Gezmediğim, görmediğim,
Yollar, sokaklar var hâlâ...
Yoluna çıktığım hiç bir seyahatin
Menziline varamadım, bu ayrı bir hikaye…
Pişmanlıklar, keşkeler, hüzünler…

Öyle çağır beni, öyle yürekten,
Sesin yankılansın kulaklarımda.
İki ellerimden, tutup bilekten,
Esir getir beni, mahkum yanında…

Ebr-i baharım ol, su damla damla,

Paletinde hayatın, sen renklerin tümüsün.
Gördüm, dört mevsim sensin; yedi iklim ve rüzgar,
Sen sevgi bahçesinde, krizantemle gülsün,
Sende demlenir rahmet, senle yağmurlar yağar.

Masmavi gökyüzünde, uçan mor kelebeksin,

Emsalsiz kadınsın, gül sana benzer,
Bazen mis kokarsın bazen de amber,
Ne huri ne melek ne de bir beşer,
Değildir, değildir; benzerin senin…

Sanki mor kelebek, benziyor sana,

Su toplama havzam, senin kalbindir,
Kalbinden geçerek beslenir Fırat.
Gökten yağan rahmet senin sevgindir.
Sevgin felah gülüm, dosdoğru sırat.

Mor dağlarda ağıt, yankı sesindir,

Demekê tu wenda bû, ez jiyam esaretê,
Tu westîya dilê min, lê te dît hurrîyetê.

Av gihişt şewata dil, ji kanîyên evînê,
Bihar hat baxçê gulan, ji ezman û zemînê.