Küçükken kemer sıkmayı öğrendik
Biz kurşun kalemin boyunu ölçerdik
Öyle hemen yenisini almak yok
Serçe parmaktan kısalsın hele bir
İmdada yetişir eskimiş bir permatik
Mahallemiz şairlerinden
Falanca oğlu filanca
Hakkın rahmetine kavuştu
Hani bir hayli uzunca
Sürse de şairlik faslı
Bugün nihayet son buldu
Ne yamandır sakalım
Yüzümü bıçak gibi
Parçalayıp çıkar ya
İnatçı ve asi
Saçlarım gibi değil
Bulutsuz havada yağmuru bilmek çok güzel
Lakin adamı esir alan inceden ağrılar olmasa
Uslanmayı bilmeyen arsız çocuk gibi bir şey
Yönü belli olmayan yel esip omzuma vurmasa
Kötülükleri gizleyen sis manzarasına hastayım
Sıcak denizlere açılmayı düşleyen bir Rus Çarı gibi
Ben de gözlerindeki denize açılabilmeyi isterdim
İçime dökülen umut ırmakları şimdi hasret denizi
Gönlüme ilkbaharı getirmek için neler vermezdim
Buz tutmuş yüreğimdeki asırları deviren zemheri
Puslu manzaramın önünden çok uzaklara gitmeli
Vay canına yandığım
Demek beni sevmiyorsun
Sevmek ne kelime canım
Üstelik nefret ediyorsun
Sen onu benim külahıma anlat
Ben seni bilmez miyim hiç
Muhterem ihtiyar saatçi
Sen ki büyük ustasın
Ben bir tanrı misafiri
Bana kapını açar mısın?
Zamanı durdurmanın
Bazen yelek cebine sığar ata yadigârı gibi
Bazen incecik kollarda nazlı nazlı salınır
Bir camın içine tıkılır kadere mahkûm biri
Ümitler denizden çekilen kum gibi dağılır
Suçu her neyse sırtından çivili duvara asılır
Cümle âleme ibreti âlem bir darağacı sanki
Çayımın buharı gibi burnumda tüten sevgilim
Devirip koca demliği demir alasım var limandan
Seni ilk gördüğüm o meçhul tarihe gidesim
Bir hırka bir ceket kaçasım var şimdiki zamandan
Sen akışına aldırma sakın vakit ilerlerse ilerlesin
Tuhaf bir huyum var benim
Alışkanlıklarımdan vazgeçemiyorum
Ben belki biraz sabit fikirliyim
Bazen kızmıyor da değilim kendime
Olmuyor değişemiyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!