Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

A.
Bir anda doluyor tüm o gölün suları sandala
ve bir anda boşalıyor tüm o sular.
Nasıl oluyor anlamıyorsun.
Oluyor ve seyrediyorsun
Ve hatta hayretle, eğreti bile kapalı

Ne kadar üzdüğünü bilemezsin kendini …
Rüzgara çıktın Arizona çöl otobanında …
Geceydi alaca ve savurdun avucundakileri:
sandın ki gitti uzaklara, savurdukların;
Bir çift göz, anlamıştı bunu çok öncelerden.
Derken, Elfin, dilek kutusunu taşıyan;

“04:28 tarihi”nde yola çıkmış bir şiir
için yazıldı, bu açıklama cümlesinin
De hemen altına, “05 dakikası”.
Sanki bir zaman yolcusu olur bu
İkinci düzeltiş, bu ikinci cümle;
[ “Yaşanan” ve “yaşanacak” (olan)

Çok tatlı şu balıklar:
Yüzüverirler denizde:
Okyanus bilmezler;
(Dut ağacı giyinmeden kışlıklar,
Soyunmadan yazlıklar çıkarılır.)
Ama sonra dağa bile çıkarlar

a.
gecelerin içinde bak Ay doğdu.
Buraya nasıl şimdi geldi?
ya da şimdi oraya nasıl gitmişti?

Bak, o doğdu!

Varolmayan bir ikilikten doğan kuleciler ve sandıkçılar uzlaştılar,
Aralarındaki barınmış bir uru bulup yakınlarından uzaklaştırdılar.

I.

Herkes sakin telaşında koşturuyordu,

Kişi vardır, sığırtmaç;
sığışkan, parti dev sürpriz pastasına –
arkadaşların:
Aylar belki hatta günler,
ki fark saçma edilen angarya.
Birkaç yılların asır cinsinin getirdiklerinden.

Bir ufuksuz alanı geçtiler
.. 'Sınırları belli olmayan'dan:
Bu ova.
Kuşatılmış gibiydi kale:
Onladan biri yampirice,
Diğeri de aynen sözünün eri,

‘Göç-eren duvar’
hayaloldu:
Daha ne istiyor gerçeklik?

: Bir hayalle başladı,
Jules;

Karanlık tarihin başkalaşmayan fermuarında;
Birdir geçmiş, zaten geçmiş orasıdır.
Bugünüdür. Ama bunu bilmez, kim olduğunu
Ve sanır, fermuarlar açıldı, kapandı, o değişti.

(O fermuar açılır, kapanır ve devam eder.