öldük;
Sen, ben, hepimiz
İnsanlık öldü.
Sinelerdeki merhamet,
Vicdanlara rahmet.
Kalleşmi kalleş,
Git benden git
Gitki yeter yandığım
Olmazlara kandığım.
Ne bitmez bir çile oldun
Ödülüm olmanı beklerken.
Canım ucuz sana
Aslında yok sayılmak
Anlaşılamamaktadır.
Yokluk ölüme denk
Ne çok yok sayıldım hayatta,
Ne çok öldürüldüm..
Oysa insan umutlarıyla yaşar,
Bu sabahlar da olmasa,
Olmazsın umrumda ey dünya.
Herkesi hapsetmişler sanki,
Bir yalnızlık özgür, birde ben.
Tramvay yolunu mesken tutmuş,
Güvercinler kadar şenim.
gitmeler olmasaydı beklemeler
olurmuydu
beklemeler olmasaydı olurmuydu
özlemler
özlemeler olmasaydı olurmuydu
yürekde sızılar
Hep olmazlara taliptim
İmkânsızlara aşina,
Hüzünler prensi...
Zor yollara gittim hep
Hayat zorları koydu önüme...
Bazen, hüzünle
Biraz karanlık,
Biraz yalnızlık,
Araya giren mesafelerdir,
Gözle uyku arasına giren gecelerdir,
Vakitsiz vakitleri beklemektir,
Özlediğini söyleyememektir ölmek.
Gözlerinin içi gülerken senin,
Ölmek neymiş öğrettin.
Can'ın sağ,umutların diri olsun.
Senin saadetin benim kefenim olsun.
Sorma; adı yok bende.
Bilinmez bir çaresizlik geziyor tende.
Ölüm geçiyor her gün yolumdan,
Rüzgârı değiyor yüzüme.
Soğuk ve ürpertici..
Geçiyor her gün,
Manidar bir şekilde.
Heybetli mi heybetli..
Ölüm ne bana uzak ne sana yakın,
Ölüm sana bana hem uzak hem yakın.
Ölüm bizi neylesin
Yaşamak bizi eğlesin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!