Ahmet Türkkan Şiirleri - Şair Ahmet Türkkan

Ben kimim; varmı bilen?
Bense, bilmiyorum beni,
Canlı kanlı, aynı bir insan.
Boyum posum, hepsi tamam.
Bilemedim nerde ney noksan.
Sevemiyorum tüm insanları.

Oysa yaşamak ne garip değil mi?
Baktığım herkes nasıl da sen gibi.
Yokluğuna mahkûm ettiğin günden beri,
Artık kimi sevsem sensin sevgili...

kırık dökük bir hayatı yaşıyorum
herkeresinde bir başkası olarak
sahi ben hangi bende bir benim
yiten hayaller mi ben mi bilemedim

sensizliğe öyle çok ihtiyacım var ki

Hep öyle hayâl ettim seni.
Kırmızı ve mavi içinde.
İçinde bir ben olan,
Bir benle dolan...
Ahmet Türkkan

Ben kitapsız bir şair;
Şair de denmez aslında.
Duygularını kağıda döken,
Bir gönül adamı..
Hayatın bana kattıkları,
Ya da benden aldıkları,

Alnımdaki kırışıklıklar şahit
Beyazlamış saç ve sakalım
Umutsuzca bakan gözlerim
Geçen yıllarım şahit aşkıma

Sen kolayı seçtin demiyorum

Kolay başlar her şey,
Kolay alışılır,
Kolay sevilir..
Kolaydır kavga etmek,
Kolaydır özlemek,
Kolaydır kavuşmak,

Senden sonra yaşadığım ne varsa,
Yürüdüğüm bütün yollar,
Geçtiğim bulvarlar.
Sahiller,
Şehirler,
Geceler,

içimde kor topu gurbet
ömrümden ömür alansın gurbet
hüzünden hüzüne salansın gurbet
umutlarıma koca bir yalansın gurbet

beklete beklete solduransın gurbet

Hayatlarımız bir kurgular silsilesiymiş..
Bilseydim bu gücün bende olduğunu...
Seni beklemekle bitirirmiydim hayatı...
Her gün yolunu gözlermiydim aralıksız...

Kanadı kırık kuş gibi kalırmıydım kendimle..