Ahmet Türkkan Şiirleri - Şair Ahmet Türkkan

Mazi dediğin nedir bilirmisin..
Kırık dökük silik yığınla anılar..
Nedametler aslındalar keşkeler..
Yarım kalmış gönül yangınları...

Ne aradığını bilmeden aradığın..

Bir sevdadır hiç bitmeyen,
Ne yıllar,
Ne yollar,
Değiştiremez bu gerçeği...
Dağı, tepesi
Ovası, bahçesi.

MEMLEKET VE GURBET
Memleket nedir bilirmisin
Ya memleketsizliği,
Memlekete Gurbeti bilirmisin
Toprağın ne demek olduğunu,
Ya toprağa hasreti

Bugün de ölmedim yaşıyorum işte
Bugün de sensizliğinle güne merhaba
Hangi hikayeyi okumalıyım bugün kendime
Hayat kıymetli sende birgün geleceksin diye

Herkes yanar,
Kimi olur,
Kimi kül olur.
Mesele;
Olmaktır,
Ölmek değil.

Ne zaman bir umuda kapılsam;
Çok sürmez hâyâl kırıklıklarım.
Mutsuzluk alaşağı ediverir beni.
Sonra mıhlanırım yalnızlar sokağında.
Mevsim hüzün mevsimidir artık.
Hazan olur gözün gördüğü her yer.

Hayal kuracak kadar zamanım yok
ne yazık...
Kurduğum hayallerimde hep teget
geçti...
Ne kadar inanırsan inan sen bu
dünyaya..

Muhteşemlik düşüncededir.
Hayâllerimizdir bizi muteşem yapan.
Hayâlleri olmalı insanın,
Sonra onu muhteşem yapan.
Ahmet Türkkan

Çok yaşadım sayıyorum kendimi.
Çok şey görmesemde.
Soğuttu beni gördüklerim.
Yaşadığıma hep şükrettim.
Ama hiç kâr görmedim.
Zaman zaman karışsada zihnim,

Sen çok iyi bir insansın... Sen hayatıma giren en mükemmel insansın...
Netice? .. Benim iyiliğim önemli değilmiş demek ki... Dostum kadınlar, iyi adamlara aşık olmazlar, iyi adamlarla sadece dertleşirler... Benim yalnızlığım neden o zaman?
Neredesin? Bayan mükemmel....