Sanmıştım ki;
Ne çok sanmışım meğer,
Yanılttı beni gördüğüm düşlerim,
Yanılttı beni kurduğum hayâllerim.
Alın şimdi, kim isterse onun olsun,
Güneş ay hatta dünya bile.
Hüzüne sardım her şeyi....
Acılarımı açmazlarımı...
Ayrılıkları özlemlerimi...
Gelmeyenleri gelmeyecekleri...
Buldum sonunda bende yolunu...
Yaşıyorum düşünmeden sonumu..
Bilmem ki sana ne kadar yakışırım şehidim?
Hainlerin mermisiyle oluk oluk akarken kanın,
Bense hep yatta, handa hamamdayım.
Sen günleri uykusuz ve tetikte tüketirken,
Ben bilmem kaçıncı uykudayım.
Gözyaşımı sorarsan Çeşme gibi akıyor gözlerimden.
Şehirime yağmur yağıyor bu akşam..
Aslında benim olmadı hiç bu şehir..
Lafın gelişiydi benim olmadı hiç bir yer..
Tek memleket bana seni tanıdığım yer..
Her yer gurbet oldu senden sonra bana..
Sen geçmeyen ağrımsın
Tamam olmayan yarımsın.
Sığınamadığım limanım,
Teneffüs edemediğim havamsın.
Bitiremediğim demli çayım,
Tamam olmayan potrem,
Kalabalıklar içindeyim..
Hepsinin elbisesi üstünde..
Bilmiyorum şaşkınım...
İnsanlık hangisinin içinde..
Yakından aynı sen ben gibi...
Biliyorum saçmalık
Olsun yılda bir defa da olsa
Her hangi bir günde
Günün sıradan saatinde
Sessiz sakin bir yerde
Birazda yeşiller içinde
Artık hiç bir şeyim değilsin benim..
Geceleri uykusuzluğum sen değilsin..
Telefona sık sık baktıran, gözleri yolda bekleten..
Dalgın gezmelerimin nedeni sen değilsin..
Değilsin yalnızlığımın hiç mi hiç sebebi..
Solgun bir akşam daha geldi,
Tatsız, tuzsuz,
En çok ta sensiz..!
Yüreğimde dimdik dururken,
Ne nefesin yanıbaşımda,
Ne gözlerin gözlerimdee.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!