Gözlerim gözlerim........gönül gözlerim
Seni uzaklardan görür gözlerim
İçinde çoğalıp durur gözlerim
Sevdanı gönlünden okur gözlerim
Senin ellerinden tutar gözlerim
Saçının telini okşar gözlerim
Kadere sığınıp silme gönlünden
Yılların yazdığı hikayemiz var
Pisman mı harcanan yıllar ömründen
Yüzünde yaşanmış sevda izi var
Bir bahar gününde açan gülünün
Bu şehirde büyütmüştüm seni
Bu şehirde yok edemiyorum
Git! ..Bu şehirden git
Bu şehirde basmadığım yer yok
Git! ..Gözlerini de al,gülüşlerini de
Bende kalmasın hiçbirşeyin
Gittin ya;
Ayaklarını sürüyerek
Beyninde zonklayan bu şehre
Sokaklarında bıraktığın ayak izlerini
Gittikçe kalabalıklaşan yalnızlığını
İçine çektiğin tüm nefesini
Bağdat yanıyor;
Zebanilerin ateş toplarıydı
Semada yükselen.
Esenlik kentinin üstünde
Cehennemdi yanan.
Kudurmuş ihtirasların
Uzayın merkezine çekilir nesne
Çeliğin aşkına tutulup giden
Kuşların kanadından uçar boşluğa
Toprağa hapsolmuş bütün bir dünya
Kilidi kaybolmuş meçhul âlemin.
Burada yıldızlar daha yakın
Susayınca uzatıyorlar ellerini
Dudaklarında şarkıların en güzeli
Bir geceye göz kırpıyorlar bir de bana
Kararan ruhuma ışık saçıyorlar
Geniş bir pist alanında dansediyorlar
Bir memleket var orada
Hem uzakta hem yakında
Gönlümüzde yanan sevda ateşi
Hem parlıyor hem sönüyor,
Buralardan oralara
El sallamak yetmez
Benim aşkım benzemez seninkine
İlkbaharda doğar
Yaz sıcağında olgunlaşır
Hazanda döker yapraklarını
Nehirlere akar,
Kışın lekelerden arınır
Seni kim anlar artık
Gecelerini karartan baykuşlar mı
Seni kim sever artık
Eteklerinden çeken çıyanlar mı
Seni kim uyutur artık
Tan kızıllığında yakanlar mı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!