Ahmet Sargın Şiirleri - Şair Ahmet Sargın

Elimdeki kalem
Altında kağıt titriyor!
Parmağımda fer
Avuçlarımda ter
Benden hesap soruyor!

Uyan artık insanoğlu,
Gör ki sana ölüm gelir.
Sınar imiş Allah kulu,
Var ki sana ölüm gelir.

İnsan olan insan kalır,

Umutsuzum dostlarım umutsuz
Dünü kaybeden çocuk misali.
Çaresizim dostlarım çaresiz
Yazı kaybeden kuru ot misali!
Baharda kaldı umutlarım
Gelsin diye beklediğim dostlarım

Bekliyorum yollarını
Özlüyorum kollarını
Kırmayasın dallarımı
Gel sevdiğim, dön cananım.

Özlüyorum nefesini

Düşünceler kaplar dört bir yanımı,
Küsmüşüm ben yeni baharlara!
Bayram gelir, devran döner,
Dönemem asla karanlıklara! .
Hürriyete aşı gözlerim,
Kendimi hapsedemem tutsaklara!

Hayat bir garip yoldur,

Uzadıkca uzanır uzaklara

İnsanoğlu bir garip kuldur

Bir güzel şiir yazabilsem diyorum,
Bir güzel şiir yazabilsem! ..
Mutluluk üstüne, sevgi üstüne.
Bir güzel şiir yazabilsem! ..
Dudaklarda nağme gibi,
Anılarda unutulmaz bir şarkı,

El içinde şerefimle gezerim,
Eğip de dalımı, kırma be kuzum.
Dost mudur, düşman mı bilip sezerim,
Büküp de kolumu, burma be kuzum.

Namus, şeref hakkı yakışır bize,

Doğumu altmış dört Ayhan'dır adı
Yerköy'ün sesidir şu Ayhan Çelik! .
Damağında kalır insanın tadı
Yerköy'ün sesidir şu Ayhan Çelik! .

Çakırlar Köyünden doğdu bir yıldız,

Sevginin gücü derler ya, işte öyle sevginin gücü var, sevginin bir bedeli de var. Çocuklarını sevgiden yoksun büyüten aileler mutsuz olurlar. Somurtan, çevresine hiç gülümsemeyen, sevgiyi saygıyı bilmeyen insanlar hayatta başarılı olamazlar. Velhasıl sihirli bir sözcüktür “Sevgi”. Sevgi yumağını iyi örmek-ilmik ilmik dokumak bizi mutluluğa-huzura götürecektir.

Eskileri hatırladım şimdi; Babaerkil aileler deriz ya? Anne-baba, çocuklar, dede, nine, torun hep bir arada... Bu çok güzel bir olay da yaşadıklarımız yanlışlarla dolu. Çocukluğumu hatırlarım, Dedem, (Mahmut SARGIN) çok iyi bir insan olmasına karşılık suratı gülmeyen aileye hakim bir adam, ninem (Safiye SARGIN) her şeyi idare etmeye çalışan bir Osmanlı kadını... Annem (TEKMİLE SARGIN) -sürekli kaynana yanında sinmiş, çocuklarına sahip çıkmayan küskün kadın, bilmem babamı (Satılmış SARGIN) söylememe gerek var mı?

Ninem bizi taşırdı omuzlarında; bir de o çileli kadın-Azime (Baygül) Ememiz. Halen bize takılır omuzlarımda, saçlarımın içinde sizin........niz duruyor diye... Demem şu ki, ne annemiz, ne de babamız bunlar bizim çocuklarımız diye sahip çıkıp kucaklarına alamadılar-sevemediler. Sizi seviyorum diyemediler. Hani ataya saygı; aile büyüklerina saygı denen bi şey var ya! ...