dilde teleffuzla gel deme bana
gönlündeki cazibeyle cezbeyle
koştur varlığımı sendeki sana
hallerini hallerime meyleyle
güzel seni sende gördüm tanıdım
sana yazmak için tutuşup yandım
ilhamlarda nefes alan bir candın
neden dilin keskin bir bıçak oldu
dinin temel ögesi adaletin ta kendisi
soysuzluğa uğramadan alır hep nefesi
barınamaz onda nefsin şeytan hevesi
kirletemez onu zındıklığın hevası
var sanılsa da türlü cefası
çok tatlıdır onun güzel sefası
tutulmuş tipiye ayaklar yalın
sonu görünmüyor gittiği yolun
ne olacak senin garibim sonun
yarabbim bu da senin bir kulun
gönlün kara sevdan yaralansada
yüreğin yanıp da parelensede
dertler dizi dizi sıralansada
bir varmış bir yokmuş hikaye gibi
yok olurlar inan bir gün dünyadan
dinle sözlerimi dinle ey cahil
olamazsın hiç bir zaman sen ehil
sultanı sandığın şu sahte devir
yıkar saltanatı başına bir gün
derde düştüm derman arar dururum
ah çeker bağrıma sille vururum
hata günah suçu bende bulurum
yare lafım olmaz onu korurum
onun yarattığı dertler olsa da
uzansam yıldızlar avuçlarımda
gibi ilhamın doluca cana
sevdan bir ırmak olup akıyor
damarda sana susamış kana
çölde günlerce bir damla suya
sevdasından halden hale girdiğim
hasretiyle özlemiyle yandığım
yokuğunda çaresizce öldüğüm
hastayım derdime dermanımsın gel
gel artık bekletme dermanımsın gel
derde düşmüş dermanını arıyor
tabip olmayana bile soruyor
dostları ağlıyor düşman gülüyor
çaresiz yatıyor ölüm bekliyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!