Ahmet Kemal Şiirleri - Şair Ahmet Kemal

HAYATTAN DA ÖLÜMDEN DE ÖTE NE İŞLER VARDIR


Hayattan da ölümden de öte ne işler vardır
Daha bizde ne söylenmedik sırlar vardır
Avuçlarımızda ne buluşlar vardır

‘GEL ŞU İÇİMDEKİ YANGINI SÖNDÜR
YA SEN GEL YA BENİ ORAYA ALDIR’

‘Gel şu içimdeki yangını söndür
Ya sen gel ya beni oraya aldır’

HALİME HALİME BENİ UYANDIR

Halime Halime beni uyandır
Bu çocuk berekettir diyorum
Evimizin göz nuru gururu
Onunla doğruldu belimiz

Mukaddime
- Haşim’e nazire-
Aşkın kuşları var bahar göklerinde uçar
Gelir başıma konar
O beni tanır o beni sever
Ben şıpsevdiyim

BENİ BİR BEBEK GİBİ SEV ANNE

Beni bir bebek gibi sev anne
Sırtımda ihanet sancısı var anne
Zaman dar ölüm yakın
İsa zeytin altında büyür

DENİZDEN TAKİP EDİLİYORUM

Denizden takip ediliyorum
Dualarla ve inanç yolunda
Bir kişi alnını karışlayarak
Kadınlar ve erkeklerle beraber

Demir çarıklarımı ver gideyim
Bunlar benim değil Bişr-i Hafinin

İçimin yollarından gider
Geçer gider geçer gider
Kutlu kentin yolları

İSTEK

Allah’a gitmek istiyorum çocuğum
Bu dur durak bilmeyen kargaşada
Allah’a gitmek istiyorum çocuğum

23.02.2013


Günlük Yayınlamaya başladım.En yeni günlüklerimi hem de. Eskilerini de yazarken yenilemeye çalışıyorum. Geçen eski bir günlüğü yeniledim. Tahkiyeyi kullandım biraz fazlaca. Bu bana gelecekte hikaye yazabileceğim düşüncesini ilham etti.' Yakın çevremin hikayelerini nehir roman tarzında yazabilirim' dedim kendi kendime. Babamın, dedelerimin, ninelerimin, hatta amcalarım ve kardeşlerimin. Kimi ilgilendirir bilmem, ama Nana adlı bir fahişenin hayatını anlatan Zola'dan cesaret almam hiç de yanlış değil bence.
Bana evinden seyrek çıkıp eltisine giden ananemin sokakta karşıma çıkıp koynundan para çıkarması ‘al torunum bunu ben öldükten sonra ruhuma Kuran-Kerim okursun’ demesi az abidevi bir davranış değil herhalde. Hatta o evinden çıkmaya çıkmaya güneşten mahrum yaşayan kadının bir evliya önsezisi içinde olduğu düşüncesi hissettirmiyor değil. Ben o zamanlar ilahiyat öğrencisiyim… Belki de imam hatip okuduğum yıllar o yıllar. Abim de aynı okulda okuyor ve benden de başarılı.Kardeşim de bizden birkaç sene sonra aynı okulda okuyacak. Onun yalnız bana bu cömertliği yapması ve benim de bir 10 yıldır her gün bir cüz okuyarak geçmişlerime bağışlamakta olduğumu söylersem- riyakarlık olmasın- ne kadar haklı olduğumu anlarsınız. Hatta diğer torunların bu Kur’an-ı Kerim okuma işine pek sıcak bakmadıklarını söylersem ne kadar haklı olduğumu anlayabilirsiniz.
Dahası babaannemi biraz hatırlasam, onun da ne büyük bir insanlık anıtı olduğu açıkça gözümün önünde canlanmıyor değil. Yemeden içmeden bütün ömrünü çalışarak geçirirken ne düşündü acaba? Fakirliğin ezici baskısından kendini ve ailesini kurtarmak isterken bugün benim refahımın en büyük amili olduğunu itiraf etmekten şeref duyuyorum. Koskoca bir sanayi arsası bugün için trilyonlar ifade eden servet…

12.08.13


Düğünü yaptık dün akşam. Bütün günü eşim yüzünden stres içinde geçirdim neredeyse. Mutlu günümüz kara güne döndü az kaldı. Onlar dün gece uyumadılar. Uykusuzluğa bir de mükemmeliyetçilik eklenince olanlar oldu.
Havanın sıcaklığı ve stresin verdiği hararet yakıyordu beni büsbütün. Markete sığındım su alma bahanesiyle. Cebimde bozukluk yok. Başka bir şey daha alayım diyorum. Karar veremiyorum. Fazla bir şey alsam eve gitmek zorundayım. Bunu ise hiç mi hiç istemiyorum. Camiye çıktım cami serin ama yetmedi abdest tazeledim. Biraz oturdum. Telefon geliyor. Amcam beni arıyor.
Camiden çıkıyorum. Caminin kahvesinde çay içiyoruz. Osman abi de geldi. Namaza geçtik. Otobüs şoförü beni arıyor. Yolu kaybetmiş. Telefonumu vermişler bir de Çene suyundan yukarı git demişler. O da bayır yukarı çıkmış Çınarlıya varmış. Tarif ettim.